Yaklaşık iki aya yakın bir süredir gündemimiz hep Korona olduğu için doğal olarak başka bir şey düşünmek ve yazmak mümkün olmamıştır. Devletimizin aldığı tedbirler ve vatandaşlarımızın sağduyusu ile bu süreçte tünelin ucundaki ışık göründüğü için artık salgın psikolojisinden çıkmamız elzemdir.
Fakat ortaya çıkan bu iyimser hava rehavet ve gevşemeye sebep olursa Allah muhafaza tekrar başa dönmemiz içten bile değildir. Bu süreçten dersler çıkararak bundan sonrası için tecrübeler elde etmiş olmamız da önemli bir kazançtır. Büyük ve güçlü devlet olarak dereyi bırakın okyanusu bile geçerken bazı zavallıların muhalefet edeceğim diye maske çayında boğulmalarını da ibretle izlemiş olduk.
Eskiden devletler tarım ve sanayi toplumu olarak kategorize edilerek sınıflandırılırdı. Sanayi toplumları; gelişmenin, ilerlemenin ve refahın kalesi olarak görülür ve o şekilde algı oluşturulurdu. Tarım toplumları ise; ilkellik, geri kalmışlık ve fakirlik olarak lanse edilirdi. Dolayısı ile kimse tarım toplumu olmak istemez, hızla sanayileşip bir an önce kabuğunu kırarak sınıf atlamak hülyasına duçar olurlardı.
