DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Advert
Elif Ekşi ZORER
Elif Ekşi ZORER
Giriş Tarihi : 11-12-2017 10:38

Biraz Aralık Bırak Kendine; Yüreğin Nasiplensin Kıştan

Günaydın sabah. Günaydın hayat. Günaydın penceremin ardında kalan yaralarım, hiç bitmeyecek sandığım dertlerim, ağlamışlıklarım.

Halime dayanamayıp uyanan umutlarım günaydın… En deli yanım, huzur denen o güzelliğe bıraktığım yüreğimin, yüzüme çizdiği resme günaydın... Kendi kendine konuşan, kendiyle tartışan o gizemli cümlelerim, ellerinden tuttuğum hayallerim… Günaydın günüm…

Koca bir sene bitiyor, sayılı günler var yeni yıla. Hüzün mü desem, yoksa umutlara kapı aralamak mı?

Geçen mutluluklar en sıcak tebessümlerini imzalamış yüreğime, en tatlı hatıralar lezzetini bol kepçe

serpiştirmiş. Hani bahar geliyor diye çocuklar gibi şendik, yol kenarında gördüğüm papatyalar gözlerim de baharın resmini çizmişti ya, “durdur arabayı baba, noluur resmini çekmeliyim bu güzelliklerin “diye yalvarmıştım ya hani. Gözlerime inanamamıştım sonra. Sonra sırayla cemreleri

saymıştık, yaza adım adım yürürken. Adımlarımızı takip eden kır çiçekleri gönlümüze çoktan yazı getirmişti bile. Denizlere bir parça daha mavi, yeşillere biraz daha yeşil sürülmüştü. Gökyüzü cıvıl cıvıl

kuşlarıyla alkışlarken, bu güzellikleri görememek nasıl bir nasipsizlik. Yaşarken gözlerimizin önünden akıp giden nice güzellikleri fark edememek ne büyük bir kayıp... fakr-u şükür sahibi olanlar maalesef lezzetini bilmedikleri bir dünya ikramından mahrum bir vaziyette, mutsuz mutsuz yaşıyor sanırlar kendilerini. Günler ayları, aylar yılları kovalar durur lakin vaktin kıymetini bilmek; âna sayısız şükür

dolu sözlerle cila sürmeye sebebiyet verir. Gülümsemelerin eksik olmadığı suretlerde can bulur lafzatullaha hamdüsenalar... 

Uçan bir kelebeğe dahi bir mevsimin tüm renklerinden oluşan cümleler yazılır. Minik bir serçenin yaralı duruşuna hazan; sancı resmeder ..sızısı ciğerlere sürülür bir yaprağın kurumuş rengi. Hayat ve memat arasına his dokur gönül. Ömür der geçer adına kimi. Ben gönül der his yorarım sahibine hürmeten. Her senei devriye bir huzur ve hüzün karışımı duygularla su döker birbiri ardından. 

Seneye ya nasip der yine içimin nazlı sesi. Üşürken yazı, sıcaktan bunaldığımızda kışa hasret kalmayı dile döken bir nankörsün insan. Yine de sevmeyi bilirsin baharlarda. Birinde vuslatı, birinde hasreti sürersin gönül defterine. Kara kışlara kara sevdalarla ısıtırken yüreğini...

Ayakkabılarını çıkarıp, içeriye girmişti artık yaz, nasıl naif, nasıl nârin her rengiyle, kıpır kıpır her şey. Tadına doyulmaz o uzun günler, serin rüzgârlarıyla ruhumuzu okşayan akşamlarıyla, sevilmez mi hiç?

Temmuz, sevilmez mi o sıcakkanlı Ağustos. Sonra pencereler kapanmaya başlanır, önce kuşlar vedalaşır yazla, göçmen kuşlar hisleri de götürür bazen. Mutlulukları yazda bırakır, uzun bir uykuya dalar renkli çiçekler. Bu ayrılığa dayanamaz ağaçlar, kurumuş yapraklarıyla, saçlarına aklar düşen

dertlilere döner. Sarılar ayrılık şarkıları söyler, hazana boyanır yürekler.

Zaman bu his döngüsüyle bir varmış, bir yokmuşlu masallar yazar bize, farkında olmadan okuduğumuz. Doğum günleri, amansız vedalar, çaresiz hastalıklar, en mutlu anlar, hasretle beklenen vuslatlar, ideallerimiz, heyecanlarımız, korkularımız her şey, her şey sebebi olur bu masalın. Yazarı biz,

okuyanı biz. Ocakta pişen bir yemek gibi bırakırız benliğimizi zamana, çok pişmekle, yanmamak arasında bir dengeyle nefes alır her şey. Yeni bir yıla yaklaşmak bu muhasebeyi gerektirir elbet, şimdi yaşadıklarımıza, fikirlerimize, adımlarımıza biraz Aralık…

Ne yapıyoruz, bu gidiş nereye diye sorgulamalara Aralık… Pişmanlıklarımızın telâfisine,

mahcubiyetlerimize, eyvahlarımıza Aralık… Mevsimlerden kış; hava buz tutmuş rüzgârlarıyla, elini eteğini çekmiş renkler, alabildiğince gri, gökyüzü sisli, puslu, dumanlı.

Sükûnetin içinde duyulan çığlıkları var rüzgârın, camları titreten. Hüzün biriktirmiş, ağlayan bulutların yağmurları var bardaktan boşalırcasına. Ve beyazlara bürünmüş karla kaplı yürekler… 

Hadi Aralık bırak kalbine, nasiplen kıştan. O sert rüzgârlarda yürü silkelen hatalarından, soğut kinini, nefretlerini, kaybettiklerine ağla. Hadi nasiplen, üşümelisin, değerini bilmediğin sevgilerin yokluğuyla titremelisin, zerresine kadar buz tutmalı hüzünlerin. Şimşekler çakmalı yüreğinde, yüzüne tokat gibi vurmalı soğuk… Kendine Aralık bırak, kendini Aralık’a bırak hadi. Ancak bu şekilde kavuşursun o sıcacık yaza, bahara.

En son; karlar yağdır üzerine, beyazların masumiyetiyle boyansın yüreğin, karla kaplı hislerine göz kırpsın bir kış güneşi ve bu da senin yüreğinin yazı olsun, mevsimlerden kış, aylardan Aralık da olsa.”

Yüreğin hep bahar koksun”…

Elif Ekşi Zorer

NELER SÖYLENDİ?
@
KÖŞE YAZARLARI TÜMÜ
NAMAZ VAKİTLERİ
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
BURÇ YORUMLARI
  • KOÇ
    Koç Burcu
  • BOĞA
    Boğa Burcu
  • İKİZLER
    İkizler Burcu
  • YENGEÇ
    Yengeç Burcu
  • ASLAN
    Aslan Burcu
  • BAŞAK
    Başak Burcu
  • TERAZİ
    Terazi Burcu
  • AKREP
    Akrep Burcu
  • YAY
    Yay Burcu
  • OĞLAK
    Oğlak Burcu
  • KOVA
    Kova Burcu
  • BALIK
    Balık Burcu
ANKET OYLAMA TÜMÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA