Kerbela Hâdisesi, İslâm Dünyası’nda, yüzyıllardan beri, Müslümanlar’ın dinmeyen ortak acısıdır.
Hicri Takvim’e göre, bin 380 yıl önce, Hazreti Hüseyin ve beraberindekiler, Kerbela Çölü’nde, şehit edilirler.
Öyle ki; Emevi Devleti’nin ilk halifesi Muaviye bin Ebu Süfyan, ölünce, onun yerine geçen oğlu Yezid bin Muaviye, Hazreti Hüseyin’in kendisine biat etmesini ister.
Bunun üzerine, Hazreti Muhammed’i ve ehl-i beytini seven müminleri derinden etkileyen bir hâdise yaşanılır.
Keza, Hazreti Muhammed’in “Benim dünyadaki reyhanım, Cennet gençlerinin efendisi” diyerek sevdiği torunu Hazreti Hüseyin ve Ehl-İ Beyt’ten oluşan 72 insan, Yezid tarafından şehit edilirler.
Ki; bu matem günü, siyasî hırsın ve zulmün yüzyıllar boyunca dinmeyecek sonuçlar vereceğinin hazin bir örneğidir.
Kerbela Hâdisesi’nden Ders Çıkarılmalı
Kerbela Hâdisesi’nden çıkarılması gereken en önemli ders; Hazreti Hüseyin’in uğruna can verdiği adaleti, merhameti, erdemi, izzeti ve şerefi yaşantımıza hâkim kılmaktır.
Velhasıl, Kerbela’yı doğru anlamalıyız. Böylece, birliğimize ve dirliğimize sahip çıkarız.
Kardeşliğimizden de katiyen taviz vermeyiz.
Esat BEŞER