İrili ufaklı badireleri kimi zaman oy kaybıyla, kimi zaman ağır zayiatlarla atlatmayı başardı.
Cumhuriyet tarihinin rekorunu kırarak 25 yıllık iktidarıyla aşılması zor zaferin sahibi, kimse onun oturduğu zirveye bakamaz, ulaşamaz oldu.
Kuruluşundan beri her seçimde, her referandumda mührü tereddütsüz Erdoğan’a, kurduğu AK Parti’ye vurdum.
Beni tanıyanlar, partililiğimin tartışmaya kapalı olduğunu, yer yer trollük seviyesine varan savunma azmimi iyi bilir; ‘Hattı müdafaa yoktur!...’
Şu fon krizi patlayınca telefonlarımı kilitleyerek; "Yıllarca AK Parti’yi destekleyerek, çeyrek asırdır trollük yaparken; meğer sonradan gelenler parayı Forex'te, Tera’da, fonda katlayıp malı götürüyorlarmış!..." diyenlerin sayısı az değildir.
Bizim AK Partililiğimiz, içi Kevser dolu kâsede mana kazanıyordu, esas kıymet kâsede değil, Kevser’deydi; kâse, Kevser’in nurunu aydınlattığı müddetçe muteberdi.
Meğerse birileri kâseyi fonlarla doldurup, faiz kokteylini fondipliyorlarmış, meğerse Kevser buharlaşmış, yerini bin kamyonla ölçülen fonzi karları doldurmuş…
Yazmıştım;
“Paranın parayla mübadele edildiği, alın teri akıtılmadan havadan zenginliklerin devşirildiği her düzen gayri İslamidir; ilahî nizama, fıtrata açılmış savaştır.
Modern ekonomi kisvesi altında allanıp pullanan "fon yönetimi", "borsa manipülasyonları", "Forex cambazlıkları", faizci tefeci aklın ürettiği küresel illüzyondan ibarettir.
Biz Gazze’de masum çocuklara kurşun olmasın diye bakkal raflarında boykotsuz mal ararken; helal haram gözetmeden kolay kazanç hırsıyla küresel tezgâhların oyuncağı haline gelenlere yazıklar olsun!” demiştim.
Para pul, hesap kitap işlerinden, borsa oyunlarından anlamam; lakin konuşulan rakamların deprem şehirlerinin yeniden ihyasına yeter boyutlara ulaştığını duyunca nevrim dönüyor…
‘Biz Bize Yeteriz’ sloganlarıyla milletin rızkından medet umularak ayağa kaldırılmaya çalışılan yıkılmış şehirlerin imar bütçesi kadar para, meğerse üç beş avuç muhterisin, azgın azınlığın elinde oyuncak oluyormuş…
Başlığa dönelim...
Erdoğan’a, İsmet Özel’in ifadesiyle; ‘Hastanelerin hastalık, mekteplerin cehalet, mahkemelerin zulüm, piyasaların yokluk üretmediği’ Türkiye hayalinin gerçekleştirilmesi adına oy veriyorum.
Lakin günün sonunda mevcut durum, mevcut yapı, mevcut kadrolarla hayalimizin gerçekleşmesinin mümkün olamayacağını görüyorum…
Reis’in mevcut krizden, aksiyon filmlerinde sıklıkla seyrettiğimiz final sahnesiyle sıyrılabileceğini düşünüyorum;
Arkada yükselerek gelen final müziği; Genel Merkeze benzin döküp, cebinden çıkardığı vasati kırk çöp kibriti kutusunu (Zippo olmasın) tek hamlede çakarak; devasa alevler göğü sararken, arkasına bakmadan ağır çekimde, ikinci hedefe doğru olay yerini terk edecek…
Yüzünde acı, müstehzi gülümseme ekranı kaplarken;
Game over; Oyun bitti, oyumuz PAK Parti’ye…