Çoğumuz dünyalık dertlerin acısı ve ayrılıkların üzüntüsü içinde kıvranıp duruyoruz. Bu tuzak dünyalık dertler ve acılar aslında daha büyük bir derde ve acıya perde kesilmiş. Daha ilk sınama durağında çamura batmışız haberimiz yok. Kaybettiklerinize üzülmeyin hitabını unuttuk.. Dünyalık dertlerden geçip öyle bakmak o göze sahib olmak büyük iş..
Varlık da ki dertlerimizin sebebi tevhidi iyi anlayamamaktan kaynaklanıyor. Yunus Emre: “Bunca varlık var iken bitmez gönül darlığı” sözü bunu çok güzel ifade ediyor. Aslında tefekkür edilmesi gereken önemli bir derdimiz var ki oda Hak'tan ayrı olmanın acısı. Çoğu insan ayrılık derdi ve acısı deyince sevdiklerinin kaybından elde edemedikleri şeyleri yahut kavuşamadığı arzuların üzüntüsü sanıyor anlıyor. Maalesef aldanıyor..
