Samsun’dan kalkıp Ankara’ya vardığımızda meydan çoktan dolmaya başlamıştı. Yüzlerce değil, binlerce insan aynı ortak derdin, aynı ortak hedefin etrafında toplanmıştı. Kimisi elinde bayrak, kimisi dilinde slogan.
Hepimizde aynı duygu vardı: Emeğimizin karşılığını istiyoruz. Aynı görevi aynı işi yaptığımız işçi kardeşimizle denk ücret almak.
Bu yolculukta yanımızda olan Tevfik Hoca’nın hakkını teslim etmeden geçemem. O sadece bir başkan gibi değil, yol arkadaşı, dava arkadaşı gibi davrandı. Her an bizlerleydi, otobüste de meydanda da ve alan da hep birlikteydi. Onun duruşu, sözleri ve samimiyeti, bu mücadelede bize güç verdi. Birlik ruhunu diri tutan da işte bu samimiyet oldu.
