Ama artık cesaretle konuşmamız gereken bir gerçek var:
Üniversite diploması, hayatın bütün kapılarını açan sihirli bir anahtar değildir.
İki ya da dört yıl üniversite okuyan bazı gençlerimiz, mezun olduktan sonra karşılarına çıkan işleri beğenmiyor. “Ben üniversite mezunuyum, bu işi yapmam.” diyor.
Peki ne yapacaksın?
Masa başında iş mi bekleyeceksin? Devlet kadrosu mu bekleyeceksin? Yüksek maaşlı bir makam mı bekleyeceksin?
Hayat seni beklemiyor kardeşim!
Sen iş beğenmezken zaman geçiyor. Sen “Bu iş bana göre değil.” derken başka bir genç meslek öğreniyor. Sen yüksek maaş beklerken bir başkası ustasının yanında işi öğreniyor. Sen “Bir gün güzel bir iş bulacağım.” derken bir başkası kendi işinin patronu oluyor.
Bir de çağımızın başka bir yanılgısı var:
Kısa yoldan zengin olmak, mümkünse hiç yorulmadan para kazanmak, çalışmadan maaş almak…
Çok kazanacağız ama az çalışacağız. Hatta mümkünse hiç çalışmayacağız!
Peki böyle bir hayat nerede var?
Alın teri olmadan bereket olur mu? Emek olmadan tecrübe olur mu? Sabır olmadan başarı olur mu?
Gençlerimize artık “Nasıl daha az çalışırım?” sorusunu değil, “Nasıl bir meslek öğrenirim, nasıl üretirim, nasıl kendi ayaklarımın üzerinde dururum?” sorusunu öğretmeliyiz.
Çünkü bu ülkenin sadece diploma sahibi gençlere değil, işini bilen, elinden iş gelen, üreten ve sorumluluk alan gençlere ihtiyacı var.
Bir elektrikçi, kaynakçı, tesisatçı, marangoz, aşçı, teknisyen, şoför veya çiftçi olmak küçümsenecek işler değildir.
Tam tersine…
Bugün iyi bir usta bulmak, birçok alanda iyi bir diploma sahibinden daha zor hâle gelmiştir.
Bir insanın elinin nasır tutması ayıp değildir. Ayıp olan, çalışmayı küçümsemektir.
Alın terinden utanılmaz. Helal kazançtan utanılmaz. Meslek sahibi olmaktan utanılmaz.
Erken meslek, erken sorumluluk
Gençlerimizin önüne sadece üniversite hedefi koymayalım.
Üniversite okuyacaksa okusun. Ama aynı zamanda bir meslek de öğrensin.
Çünkü erken yaşta meslek sahibi olan genç, hayata daha erken tutunur. Tecrübe kazanır, kendi işini kurabilir, sorumluluk alabilir ve geleceğini daha sağlam inşa edebilir.
Hayatı sürekli ertelemeyelim.
“Önce okul bitsin, sonra iş bulayım, sonra para kazanayım, sonra evlenirim, sonra hayatımı kurarım…”
Derken insan bir bakıyor ki gençlik yılları geçmiş.
Elbette herkes aynı yaşta evlenmek zorunda değildir. Fakat şartları uygun olan gençlerimize erken yaşta sorumluluk almanın, meslek edinmenin ve kendi ailesini kurmanın da hayatın doğal bir parçası olduğunu anlatmalıyız.
Çünkü meslek sorumluluk ister, aile sorumluluk ister, hayat sorumluluk ister.
Anne babalar da aynaya bakmalı
Biz anne babalar da zaman zaman yanlış yapıyoruz.
“Benim çocuğum bu işi yapmaz.”
“Bizim oğlumuz üniversite okudu.”
“Bu iş ona yakışmaz.”
Peki evladımıza ne yakışır?
Helal kazanç yakışır. Çalışmak yakışır. Üretmek yakışır. Sorumluluk almak yakışır. Kendi ayakları üzerinde durmak yakışır.
Bir ustanın yanında çalışmak ayıp değildir. Dükkânda tezgâhın arkasında durmak ayıp değildir. Fabrikada çalışmak, şoförlük yapmak, esnaflık yapmak ayıp değildir.
Ayıp olan, çalışabilecek gücü olduğu hâlde çalışmayı küçümsemektir.
Gençlerimize hayatı beklemeyi değil, hayatı kurmayı öğretelim.
Evladım, diplomanın arkasına saklanma
Üniversite okuyorsan oku. Kendini geliştir. Diplomanı al.
Ama diplomanın arkasına saklanma.
“Ben üniversite mezunuyum, bu işi yapmam.” deme.
“Ben üniversite mezunuyum, gerekirse bu işi de öğrenirim.” de.
Bir işe küçükten başlamak seni küçültmez. Tam tersine büyütür.
Bugün başkasının yanında çalışan, yarın kendi iş yerini açabilir. Bugün çırak olan, yarın usta olabilir. Bugün eline alet alan, yarın onlarca kişiye iş verebilir.
Yeter ki çalışmaktan utanma.
Çünkü hayatın en büyük makamı masa başı değildir.
İnsanın kendi ayakları üzerinde durabilmesidir.
Ve unutmayalım:
Diploma tek başına insanı değerli yapmaz. Bilgi, ahlak, beceri ve emekle birleşen diploma değerlidir.
Gençlerimize kısa yoldan zenginliği değil, sağlam bir hayat kurmayı öğretelim.
İş bekleyen değil, iş öğrenen; maaş bekleyen değil, değer üreten; hayatı erteleyen değil, sorumluluk alan gençler yetiştirelim.
Çünkü gençlik bekleme çağı değil, hayatı inşa etme çağıdır.
