Sosyal öğrenme teorisi, insanın büyük ölçüde sosyal bir bağlamda başkalarını model alarak ya da etkileşimlerinden öğrendiği fikrine dayanmaktadır. Çevre öğrenmede önemli bir güçtür ve insanlar başkalarının davranışlarını gözlemleyerek benzer davranışlar geliştirirler. Başkalarının davranışlarını gözlemleyen kişi özellikle gözlem deneyimleri olumluysa veya gözlemlenen davranış ödülle sonuçlanıyorsa, kişi bu davranışı özümseyip taklit eder. Bandura'ya göre gözlemlenen davranışlar taklit edilerek yeniden üretilir.
