Leylâ'yı Ararken

Bir sesin neden tanıdık geldiğini çoğu zaman bilemeyiz. Kalabalık bir odada, hiç görmediğimiz birinin gülümsemesi içimizi neden sızlatır, bunu açıklayamayız. Daha önce hiç yaşanmamış bir an, nasıl olur da "sanki bunu yıllardır biliyorum" duygusu bırakır? İşte kimi karşılaşmaların tesadüf olmadığını, insan tam da bu anlarda, kelimelerin yetmediği bir yerde sezer.

Sonra zaman geçer. İki kalp birbirinin dilini öğrenir. Kelimeler azalır, bakışlar çoğalır. Aynı gökyüzüne bakarken aynı şeyi düşünmenin, aynı şarkının aynı yerinde ikisinin de canının acımasının adına biz aşk deriz. Oysa belki de bunun asıl adı, birbirini çoktan tanıyan iki ruhun yeniden karşılaşmasıdır.

Ne var ki kader, merhameti kadar acımasızlığıyla da sınar insanı.

YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ

admin

ETİKETLER: Leylâ'yı Ararken