AH, EKMELEDDİN BEY, AH!..

Bilgisiyle, görgüsüyle, çelebi kişiliğiyle, nezaketi ve zarafeti ile herkesin saygısını kazanmıştır. Bu güne kadar ifa ettiği görevlerde icrai bir tutum alışla değil, fakat ihmali tutumuyla temayüz etmiştir. Mısır'da darbeci Sisi hakkında İslam Konferansı Genel Sekreteri olarak muhalif bir tutum takınmamasını, içinde bulunduğu pozisyonu gerekçe göstererek açıklamaya çalışmıştır. 'Ben bu konuda bir başıma karar alacak veya karar verecek konumda değildim, nezdinde görev yaptığım taşkilat üyelerinin ortak kararıyla böyle bir tutumu deklere edebilirdim; bana böyle bir karar ulaştırılmadı' diyordu. Fakat Genel Sekreter olarak örgütü harekete geçirmek için ne yaptı, onu bilmiyoruz.
 
Ekmeleddin beyin Cumhurbaşkanlığı adaylığı konusu, onun kendinden beklenebilecek feraseti ve basireti ile uzlaştırılamazlığı yönünden beklenti sahiplerini ters köşeye yatırıyor...
 
Söylenenlere ve durumdan anlaşılana bakılırsa Ekmeleddin Bey bu kararı bu gün vermiş değil; bir yıldan fazla geriye uzanan bir geçmişi var bu kararın...
 
Burada, Ekmeleddin Beyin Müslüman görünümüyle yan yana getirilemeyen bir terslik, onun kişiliği ile antagonizma oluşturan bir uyuşmazlık görünüyor.
 
İslam tarihinde insanları işbu ters köşeye yatırmak isteyen örnekleri bulmak zor değil. Benim yakınlık duyduğum örnek sahabeden Kaab bin Malik'in yaşadığı durumdur. Kaab (ra), Tebük gazasına katılmadığı için Resulullah tarafından cezalandırılan birisidir. Haftalarca devam eden bir çile süreci geçirmiştir. En sıkıntılı günlerinin birinde ona Gassan Meliki tarafından bir mektup gönderilir. Mektupta şunlar yazılıdır: 'Selamdan sonra derim ki, Efendiniz'in [Resulullah kastediliyor] size karşı uygunsuz muamelede bulunduğunu haber aldım. Allah sizi hukukun çiğnendiği ve kıymetin bilinmediği bir yerde bırakmasın. Yanımıza gel, size ikram ederiz.' Kaab'ın bu mektuba cevabı: 'Bu da bir bela' deyip mektubu ayağının altına alarak ezip yakmak olur.
 
Kaab, zorda kalan kişisel durumunu kurtarmak için Gassan Meliki'nin yardım teklifini elinin tersiyle geri çevirmişti. Fakat 2013 Haziran'ındaki Gezi olaylarında bazı arkadaşlarımız DHKPC ile aynı safta yer almayı içlerine sindirmekte zorluk çekmedi.
 
Şimdi aynı yanlış bilinci Ekmeleddin Beyin tutumunda görüyoruz. Bu ters konuma nasıl, hangi saiklerle düştü bilemeyiz. Ancak içinde yer aldığı pozisyon ve üzerinde bulunduğu zemin, ondan beklentisi olanların istikametiyle karşıt yönde seyrediyor.

Ah, Ekmeleddin Bey,

Ah!..

Şahsen seni seviyoruz, ama üzerinde yer aldığın siyasal zemini benimsemiyoruz...

Rasim ÖZDENÖREN - YENİŞAFAK