Şamil Tayyar ile Mustafa Doğan’ın sosyal medya üzerinden yaptıkları değerlendirmelerde, iktidarın yola çıkarken ilan ettiği değerlerden uzaklaştığı ve kültürel iktidar alanında seküler hayat tarzının belirleyici hâle geldiği belirtiliyor.
Ahlaki Referanslarla Siyaset Yapma İddiası Sona Erdi
Siyaset ve toplum eksenli eleştirilerde, dinî ve ahlaki referanslara dayanarak devlet yönetimine talip olma ve bir medeniyet tasavvuru inşa etme sürecinin AK Parti ile birlikte sona erdiği öne sürüldü.
Değerlendirmede, ahlakın toplumsal bir ihtiyaca karşılık gelmediği ve onu öğütleyerek insanla buluşturan dinin büyük oranda muhatap bulamadığı ifade edildi.
AK Parti’nin Kemalizm ile mesafesini koruyamadığı ve müttefikleri üzerinden Kemalizm ile barışmak zorunda kaldığı belirtilen eleştiride, partinin kuruluş aşamasında kendisi için mutlak varlık nedeni olarak ilan ettiği değerlerden hızla uzaklaştığı kaydedildi.
Müesses Nizam Ve Başkanlık Sistemi Eleştirisi
Eleştirilerde, geleneksel Kemalist anlayışın inşa ettiği "seküler ulus devlet" lehine kültür üreten kurumların, resmî ön kabullerin ve "yerli ve millî" olarak tanımlanan müesses nizamın ıslah edilemediği, aksine bu yapıyla uzlaşma yoluna gidildiği savunuldu.
Devleti ahlak ve adalet ekseninde yeniden inşa etmek ve kanun jandarmalığını tasfiye ederek hukuk devletini ikame etmek amacıyla çıkılan yolda sistemle mesafenin kaldırıldığını vurgulayan Mustafa Doğan eleştirilerine şöyle devam ediyor;
"AK Parti yönetimi, getirdiği Başkanlık Sistemi'nin işlemeyen yönleri ve öngörülemeyen etkileri nedeniyle yücelmek yerine yükselmeyi ve hiçbir emek harcamadan kısa zamanda zenginleşmeyi hedefleyenlerin kontrol yörüngesine girdi."
Ayrıca fon krizine adı karışan isimlerin üst düzey kamu görevleri, temsil makamları ve karar alma mekanizmalarındaki varlığına dikkat çekilerek, bu durumun toplumsal güvensizliği derinleştirdiği ifade ediyor.
COP31 Zirvesi Üzerinden “Kültürel İktidar” Vurgusu
Şamil Tayyar ise, Sekülerleşmenin ahlaki ve dinî olandan radikal bir kopuşu esas alarak tüm değerleri yıkıma uğrattığını belirttiği değerlendirmesinde, Antalya’da düzenlenen COP31 İklim Zirvesi örnek gösterdi.
Tayyar, zirvede "Asım’ın nesli" yerine Meryem Uzerli, Tuba Büyüküstün, Barış Arduç ve Tarkan gibi seküler hayat tarzının temsilcisi olan sanatçıların Türkiye’nin reklam yüzü ve rol modelleri olarak öne çıkarıldığını belirterek, mevcut Kültür ve Turizm Bakanı’nın otel işletmecisi kimliğine de atıfta bulunarak, bakanlık bünyesinde "Asım’ın nesli" kavramının karşılığının dahi bilinmediğini ve hakikat arayışının bu yapıyla gerçekleştirilemeyeceği savundu.
“Söylem İle Eylem Arasındaki Fark Nasıl Oluştu?”
Kültürel iktidarın siyasi güçten farklı olduğuna dikkat çekilen değerlendirmeler, çeyrek asırlık sürecin muhasebesinin yapılması gerektiği vurgusuyla tamamlandı.
Siyasi güce sahip olunsa bile hayat tarzlarının, alışkanlıkları, değerleri, sanat ve estetik anlayışlarını yönlendirme kapasitesinin bambaşka bir alan olduğu belirtilerek, "Söylem ile eylem arasındaki fark nasıl oluştu?" sorusuna dikkat çekildi.
