Suriyeli Müslümanlar ya aciz bir şekilde Sednaya’daki vahşete ve dehşete razı olacaklardı ya da ucunda ölüm olan cihadı tercih ederek Sednaya hapishanesinde uygulanan uçsuz bucaksız zulmü ortadan kaldıracaklardı. Onlar cihadı, mücadeleyi, yılmamayı ve onurlu bir yaşamı tercih ettiler. Bu vesileyle izzet, şan ve şeref kazandılar.
Rabbim! Mü’minlerin ayaklarını Sırat-ı Müstakimde her daim sabit kılsın. İstikametten ayırtmasın.
Bugüne kadar ümmetin derdini, kederini, hüznünü ve üzüntüsünü ciğerlerimizde hissettiğimiz gibi şimdilerde sevinciyle de hep beraber seviniyoruz. Sevinmek durumundayız, sevinmek zorundayız. Dertten, kederden, sıkıntıdan kurtulanlar bizmişiz gibi ferahlık hissedeceğiz. Bu sevinci; başta Gazze, sonra Müslümanların yaşadıkları bütün beldeler için bir daha, bir daha, bir daha yaşatmasını Yüce Mevla’dan niyaz ediyorum. Bu sevinç dalgasının her tarafı, her beldeyi ve her sineyi ilkbaharda çiçek açan bitkilerin raiha kokusuyla kaplasın!
