Cahiliye Devri Putları Peygamberimizi Haber Vermişler
Hem nasıl kâhinler, hâtifler haber vermişler; öyle de, sanemler (putlar) dahi ve sanemlere kesilen kurbanlar dahi, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın risâletini haber vermişler.
Meselâ: Kıssa-i meşhuredendir ki: Mâzen kabilesinin sanemi bağırarak:
“ Şu gönderilen peygamber, indirilmiş hak bir kitap getirdi.” diyerek, risalet-i Ahmediyeyi (A.S.M.) haber vermiştir. (1/186)
Abbas İbn-i Mirdâs'ın İslâmiyet’i seçmesine sebep olan meşhur hadise, Dımar nâmında bir saneminin:
"Muhammed gelmeden evvel bana ibâdet ediliyordu, şimdi Muhammed'in beyanı gelmiş; daha o dalâlet olamaz!" diye konuşmasıdır. (1/194)
Hazret-i Ömer, İslâmiyet’ten evvel saneme kesilen bir kurbandan:
“ Ey kurban keserler! Mühim bir iş var. Bir adam Fasih bir lisanla ‘la ilaha illallah’ diyor.” sesini işitmiştir. (1/194)
DÜNYAYA TEŞRİFLERİNDE HARİKA HADİSELER
Bu şahıs öyle bir istisnası ve imtiyazı olan bir Zattır ki dünyaya teşrif ettiğinde birçok hadise aynı zamanda meydana gelmesi, O’nun ASV vazifeli olacağına en mühim senetlerdir.
Muhafız zâtlara, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm:
"Nöbetdarlığa lüzum yok; benim Rabbim, beni hıfzediyor." emrini vermiştir.
Mucizat-ı Ahmediye Risâlesinde, baştan buraya kadar gösteriyor ki:
Şu kâinatın her nev'i, her âlemi; Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ı tanır, alâkadardır. Herbir nev'-i kâinatta, O'nun mu'cizatı görünüyor.
Demek o Zât-ı Ahmediye (A.S.M.) Cenâb-ı Hakk'ın –fakat kâinatın Hâlıkı itibariyle ve bütün mahlukatın Rabbi ünvaniyle– memurudur ve resûlüdür. (1/171)
Peygamber olmadan evvel, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm amcası Ebu Tâlib ile deveye binip Arafa civarında Zilmecaz mevkiine geldikleri vakit Ebû Tâlib demiş:
Ben susadım.
Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm inmiş, yere ayağını vurmuş, su çıkmış; Ebû Tâlib içmiştir.
Araştırıcılardan birisi demiş ki:
Şu hadise peygamberlikten evvel olmakla beraber, bin sene sonra aynı yerde Arafat çeşmesi çıkması, o hadiseye dayanarak bir kerâmet-i Ahmediye (A.S.M.) sayılabilir. (1/138)
Sultan-ı ezel ve ebedin en büyük yâveri olan Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, âleme teşrif edip ve Küre-i Arz’ın ahâlisi olan nev-i beşere meb'us olarak gelmiştir.
Umum kâinatın Hâlıkı tarafından umum kâinatın hakaikına karşı alâkadar olan hakikat nurlarını ve
mânevi hediyeleri getirdiği zaman;
taştan,
sudan,
ağaçtan,
hayvandan,
insandan tut..
ta aydan,
Güneş'ten,
yıldızlara kadar her tâife,
kendi lisan-ı mahsûsiyle, hususi dili ile ve
ellerinde birer mu'cizesini taşımasiyle,
O'nun nübüvvetini alkışlamış ve
hoşgeldiniz demişlerdir. (1/202)
(1)- Mektubat
Prof. Dr. Cahit KURBANOĞLU