Hem hayat,
kâinatın tedbir ve idaresinde hükümfermâ olan
rızık ve rahmet ve inâyet ve hikmeti tazammun ediyor.
Güya hayat onları arkasına takıp, girdiği yere çekiyor.
Burada çok önemli bir özelliğe daha dikkatimiz çekiliyor. Hayatla beraber,
insanın dünya ile alakadarlığı ve
dünyanın da kainatla bağlılığı dikkate alındığında,
muazzam bir denge gözetilmesi,
hayat için muhtemel zararları engellemek ve faydaları sağlamak için,
rızık dediğimiz hava, su, yiyecekler gibi maddi ve hattâ mânevî ihtiyaçların da merhamet ve şefkatle planlanması,
meselâ çoçuk için ve yavrular için ayrı,
sinekler ve böcekler için ayrı,
balıklar ve okyanusun dibindeki mikroorganizmalar için ayrı,
vücudun hücreleri için ve insanlar için ayrı,
bol miktarda, hayal edemiyeceğimiz çeşitlilikte donatılması,
iyilik ve lütufların da arkası kesilmeden devam etmesi,
verilen ve lutfedilen herşeyin de bir ilim çerçevesinde,
planlı olarak ve
çeşitli faydalara kaynak olacak şekilde hazırlanmasında,
mükemmel bir idare ve tasarruf hakim kılınmıştır.
Onun için hayat diye isim manasını söyleyip geçmek değil,
hayatla beraber dikkate alınan her şey hayatın harf manası ile ne paha biçilmez bir şey olduğunu kör gözlere de gösterir.
Dünya hayatında bu kadar temel,
olamazsa olmaz gerçekler dikkate alınırsa,
ebediyette bu hayat acaba nelerle donatılacak ve
nelere mazhar olacak,
bu akıl onu izah etmeye yeter mi?