Hayatın ağır yüklerini omuzlamak için mi?
Hayatın görünüşte yok oluşundan üzüntü duymak için mi?
Dünya sıkıntılarından usanıp dünyaya gelişten pişmanlık duymak için mi?
Yoksa hayatı taşıyan vücudun ve yüz trilyon hücrelerinin ihtiyaç ve masraflarını karşılamak için mi?
Bir buğdayın, elmanın, karpuzun, portakalın, domatesin vb. hayat kazanabilmesi için, hem havaya, hem buluta, hem güneşe ve hem de aya sözlerini geçirebilmeleri lazım değil mi?
İnsanlığın sahip olduğu teknoloji bir buğdayı, bir damla suyu, bir teneffüslük havayı imal edebiliyor mu?
İşte hayat sahibi varlıkların en mükemmeli olan insana ve diğer varlıklara, hayat neden verildi. Yuhyi kelimesi bu soruyu müjdeli bir şekilde açıklığa kavuşturuyor ve diyor ki:
“Ey insan! Hayatın ağır yüklerini omuzuna alıp zahmet çekme.
Hayatın fenâsını, yok olmasını düşünerek aşırı hüzünlenip üzülme,
yalnız dünyevî, ehemmiyetsiz meyvelerini görüp,
dünyaya gelişinden pişmanlık gösterme.
Çünkü unutma ki kesinlikle, o vücut gemisindeki hayat makinesi,
hayatı devamlı ve ölümsüz olan Hayy-ı Kayyûma aittir.
Masraflarını ve ihtiyaçlarını O tedarik eder.
Hayatın pek kesretli pek çok gayeleri ve neticeleri var ve Allah’a aittir.
İnsan o gemide sadece bir dümenci görevlisidir.
Vazifesini güzelce yapıp huzur içinde ücretini almakla görevlidir.