Dördüncü Kelime : “ لَهُ الْمُلْكُ “ (Lehülmülk)
Yani, mülk umumen Onundur.
Mal, arsa, bina, vücud, insanın sahip olduğu akıl, kalp, çiğer, böbrek, izzet, azamet, şevket yâni herşey, dünya, ay, güneş, gezegenler, hava, su, yiyecekler her ne varsa Allah’a aittir. Var olup da Onun mülkü olmayan hiçbirşey yoktur.
Sen, hem Onun mülküsün,
hem memlûküsün, kulusun, hizmetçisisin,
hem mülkünde çalışıyorsun.
Şu kelime, şöyle şifalı, sağlığımıza kavuşturacak bir müjde veriyor ve diyor:
Ey insan! Sen kendini, kendine mâlik, sahip sayma.
Çünkü sen kendini idare edemezsin.
O yük ağırdır; kendi başına muhafaza edemezsin,
belâlardan sakınıp levazımatını yerine getiremezsin.
İnsan kendine ihtiyacı olan şeyleri temin edemez.
Öyleyse, beyhude, boşuboşuna ıztıraba düşüp azap çekme.
Mülk başkasınındır.
O Mâlik, mal sahibi hem Kadîrdir, sonsuz güç ve kuvvet sahibidir,
hem Rahîmdir, çok merhametli, çok şefkatlidir.
Kudretine istinad et, onun gücüne dayan;
rahmetini itham etme, suçlama.
Kederi, üzüntüyü bırak, keyfini çek.
Zahmeti at, safâyı bul, iç huzuru kazan.
Hem der ki: Mânen sevdiğin ve
alâkadar olduğun ve
perişaniyetinden müteessir olduğun, üzüldüğün ve
ıslah edemediğin şu kâinat,
bir Kadîr-i Rahîmin, çok merhametli ve sonsuz kudret sahibi Allah’ mülküdür.
MÜLKÜ SAHİBİNDE EMNİYETTEDİR
Mülkü sahibine teslim et.
Ona bırak;
Cefâsını, eziyetini, sıkıntısını değil, safâsını çek, gönül huzurunu bul, ferahla.
O hem Hakîmdir, herşeyi faydalı ve gayeli olarak yerli yerine yapan,
hem Rahîmdir, çok merhametli, çok açıyan, çok şefkatlidir.
Mülkünde istediği gibi tasarruf eder, çevirir.
Dehşet aldığın zaman, İbrahim Hakkı gibi
"Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler" de,
pencerelerden seyret, içlerine girme. (6/239)
Kafeste kuşu olan birisi kuşunu komşusuna bırakacağı zaman yemini, suyunu verir, bakımının da nasıl olacağını öğretir.
Yeni kuş bakıcısı o kuşu kendine mal edebilir mi? Emanet olduğunu bildiği için, kalbini bağlamaz, kendi mülkü olarak düşünmez ve birgün elinden alınacağını bekler.
O halde biz bu bedenimiz ve bakımı için gerekli ihtiyac maddelerinin bize Allah’ın emaneti olduğunu bildiğimiz halde, kendimize neden mülk edinmek istiyoruz?