‘’Biz keriz miyiz kardeşim!’’ diye aradı bir karpuz üreticisi.
“Yüz dönüme diktiğim karpuz telef oldu, tarlama girmedim bile” dedi.
“Ama hiç de isyan etmedim.
Bazen çok kazanırız bazen kaybederiz. Ama bu fındık üreticilerini anlamak mümkün değil. Bunlara devamlı vereceksin.
Fındık 15 hatta 20 lirayı bulunca tüccardan iyisi yok, devleti arayan soran yok. Fındık fiyatı istedikleri gibi olmadı mı “kahrolsun devlet, nerede bu devlet!
O zaman devlet karpuzu da desteklesin, alsın. Domates, biber, fasulyecilerin günahı ne. Onu da alsın”
Dedi ve kapattı telefonunu.
Ne dersiniz fındıkçı arkadaşlar, bu isyan da haklılık payı var mı, yok mu?
Ticarette kazanmak olduğu gibi kaybetmek de yok mu? Kaybetmeye başlarken başlatılan isyan açgözlülük değil midir?
İyi organize olup fındığı yabancıların tekeline kaptırmamak istediniz de devlet mi izin vermedi?
Öncelikle şunu sorun kendinize.
Bulunduğunuz konumdan daha iyisini hak etmek için ne yapabiliriz?