Hazret-i Muhammed'in sevgili torunu, Hazret-i Ali'nin oğlu Hazret-i Hüseyin'in şehit edilmesi, Zeynelabidin ile diğer fertlerinin zindana atılmasından sonra Haricilere karşı savaşan Müseyyeb Gazi, tartışılmaz bir Ehl-i Beyt müdafiydi.
Bu zamana kadar şahsiyeti hakkında bilgi bulunmaması ve maalesef hakkında rivayetlerden ve rivayetlere dayanan destanlardan başka hiçbir şekilde kaynak olmaması da son derece hazindir…
Müseyyeb Gazi, araştırılmalı, okunmalı, anlaşılmalı, tanınmalı ve yazılmalı idi… Zira o, Hz. Hüseyin’in intikamı için mücadele eden beş kişiden biriydi…
O Müseyyeb Gazi'ydi…
Asıl adı Bahtiyar olan bu yiğit daha küçük yaşlarda iken, kahramanlık göstermeye başlayan bir alpagut idi…
O, küçük yaşlarda tutmayı öğrendiği kalkanı, atmayı öğrendiği oku her daim mazlumlar ve haklılar için kullanmış bir serdengeçti idi…
O, Allahü Teâlâ uğruna, Peygamber-i Alişan Resulullah uğruna, Şah-ı Merdan Ali uğruna, Seyyidü'ş-Şüheda Hüseyin uğruna hep kılıç sallamış, korkuyu yenmiş bir alperen idi…
Bir rüya gibi öyle bir geldi geçti efsane oldu ki, Türk milleti Ehl-i Beyt’i onun sayesinde sevdi, dava edindi… Yine Türk milleti mukaddes toprakları ve çevresini tanıdıysa bu da onun sayesinde idi…
Onun verdiği mücadelelerle öyle bir yol açıldı ki, Ebu Müslim liderliğinde hak yol uğruna meşalesi Horasan'dan yakılan Abbasi ihtilâli gerçekleşti…
Yine onun mücadelelerinin açtığı yolla Kudüs'ün ikinci defa Haçlılardan fethinden İstanbul'un fethine değin hakkın batılı, hilalin haçı yeneceği nice zaferlerin arefesine girildi…
Eğer varsa Türk milletinin, İslâm âleminin arkasında bırakmış olduğu fetihlerle dolu, zaferlerle dolu bir mazi…
Vardır mutlaka arkasında bir kılıçlaşmış efsane olan Müseyyeb Gazi…