Başlık, özet ve etiketlerde arandı.
Hayatın özü, insân'dır. Bu dünyâ hayatını, anlamaya çalışan ve anlamlandıran, akıl ve irâde sâhibi olarak yaratılan insân, herşeyden önce, kendi hakikatini aramak, bulmak ve kavramak durumundadır.
Ahirette mutlu ve mesut olacak insanlar, dünya hayatında münevver olma sıfatına sahip olan insanlar olacaklardır. Bunda şüphe yoktur.
On bir ayın sultanı olan Ramazan ayını sayılı günler kala şimdiden Ramazan ayının rahmetini merhametini semadan sağanak sağanak yağdığını hissetmeye başladık. Dünya hayatının tüm zorluklarının içinde bir Rahmet pınarı olan Ramazan Ayı hakkıyla ihya edenlerin hissettiği bir huzur iklimidir.
Türk dilinde bir şeyin pek de ehemmiyet taşımadığını ifade etmek istediğinizde onun “iki paralık” olduğunu söylersiniz.
İslam, kendisine inanan ve her çeşit emir ve yasaklarına riayete eden bir insan profilini ortaya koyar. Kendisine tabi olan insanları cennet, karşı çıkanları da cehennem ile müjdeler. Dünya hayatının devam ettiğini söylemekle beraber yaşama gözlerini açan her insanın bu imtihana tabi tutulduğunu da ilave eder.
"Bize kavuşma ümidi taşımayanlar, dünya hayatıyla yetinip onunla mutlu ve huzurlu olanlar, delillerimize aldırış etmeyenler var ya, hak ettikleri için onların yeri ateştir." (Yunus 7-8)
Dünya hayatı bu, nice insanla tanışır ve nice insanla yollarımızı ayırırız. Kimi insanlarla ömür boyu devam eder ilişkimiz, kimileriyle az veya çok vakit geçtikten sonra ayrılır gönül istikametimiz. Bazılarını çok sevdiğimiz, sevildiğimiz halde bırakırız ve bazılarını da değer vermedikleri için bırakırız. Sonuçta olarak hep bir sirkülasyon var insan hayatında .
Alemlerin sahibi hakimi yönetenilkkl, eğiteni istediğine veren, istediğinden de alan, istediğini aziz istediğini zelil eden, yaptığından hesaba çekilmeyen, doğmayan, doğrulmamış olan, evvel ve ahir olan Hak Teala Rahmet kaynağında, Ankebut suresinin 64. Ayetinde bu dünya hayatının sadece bir eğlenceden, bir oyundan ibaret olduğunu, asıl hayatın ahiret yurdundaki hayat olduğunu dile getirmiştir. Buna da hüsrana uğramama adına “Keşke bilseler!” diyerek vurgulamıştır.
Müslüman’ın iki hayatı vardır; dünya hayatı ve ahiret hayatı. Ahiret hayatına inanmak, İslam’ın temel iman esaslarından birini teşkil eder.
Dünya hayatı bütün insanların bildiği gibi geçici bir hayattır. Geçici olduğunu zaman zaman herkes dile getirmektedir. Meselâ, “üç günlük dünya, ölümlü dünya, fâni dünya, gelip geçici dünya” diyerek dünya hayatının geçiciliğini dile getirmiş oluyorlar.
Savaş adını verdiğimiz vakıa çeşitli kavimlerin dünya hayatıyla (giderek modernlik sonrasının dünya sistemiyle) hesaplaşmasının bir adıdır. Medeniyete sahip çıkanlar emek verdikleri değerleri elde tutmak için savaştıklarını iddia eder. Karşılarında ise barbarlar vardır.
İnsanın ilgisini ve dikkatini yalnız ve yalnız dünyaya çevirmesi, zevk ve sefaya, makam ve mevkiye düşkünlük, rahatın peşinde koşmak da dünyevîleşmenin belirtileridir. Dünyaya aşırı düşkün insan, hayatı sadece menfaatten, paradan, zevkten, eğlenceden, makamdan, başarıdan, hazdan, hızdan ibaret görür. Genel olarak günümüz insanının geçimden, zevk ve eğlenceden başka bir endişeleri yoktur.
Dünya hayatının cazibesine kapılarak Allah’a kulluk yapmayanlara, O’nun emir ve yasaklarına uymayanlara, İslâm’ın hükümlerine karşı çıkanlara Yüce Allah şöyle buyu¬ruyor: “İşte bu size vaad edilen cehennemdir.
Dünya hayatı bir dalgınlık alemidir. Ahiret alemi ise daim dirilik alemidir. Allah bu iki alemi zıd yaratmış akabinde sonsuz ilahi vahyi ve aklı göndermiş insanı hakem kılmıştır.
Şu üç günlük dünya hayatında yeryüzünde ne gevezelikler yaşanıyor aman Allah’ım!
Beş duyumuz içten ve dıştan gelen uyarıları alan bir güçtür. Her canlı dünya hayatında bu duyularla tecrübe edereK bir hayat yaşar. Ancak hayvandaki bu duyular bir yere kadardır. Hayvanda bu duyulardan başka ileri seviye algılama yetisi yoktur
Muhterem Müslümanlar! Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurur: “Servet ve evlatlar, dünya hayatının süsüdür. Baki kalacak salih ameller ise, Rabbinin nezdinde hem sevapça daha hayırlı hem de ümit bağlamaya daha lâyıktır.”
Bedîüzzaman’ın davası: İnsan dünyaya gönderilmiş ve belli olmayan bir ömür takdir edilmiştir. Ancak bir gerçek te var ki hem dünya hayatı ve hem de ebedi hayat burada kazanılacaktır.
Biliyoruz ki; şu dünya hayatında aldatan zalim insanlar ve aldanan nice mazlumlar vardır. Dövülen, işkence edilen, malı, evlâdı, vatanı elinden alınan insanlar var. Şayet yeni bir yaratılış olmayacak ve sonuçta da âhiret âlemi düşünülmeyecek olursa, o haksızlığa uğrayan insanların hakları ne olacak? O gözyaşları, o acılar nerede dinecek ve insanlar bunların karşılığını nasıl bulacak?
Rabbimiz Allah dünya hayatının insanları aldatmaması, şeytanın insanları kandırmaması için bizleri birçok âyette uyarmaktadır: “Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve şeytan, Allah’ın affına güvendirerek sizi kandırmasın.” (Lokman, 31/33) Dünya hayatının câzibeli görülen yaşantısının bizleri aldatmaması, câiz olmayan, helâl olmayan şeylerden sakınmamız, uzak durmamız, tenezzül etmememiz gerektiğini anlamalıyız. Nasıl olsa işlediğimiz günahları Allah affeder düşüncesiyle, günah olan, haram olan işlere tevessül etmemeliyiz.
Yüce Dinimiz İslâm’ın en temel hedeflerinden birisi, insana hem bu dünya, hem de âhiret saadetini kazandırmaktır. Dünya ve âhiret dengesini kurmak her mü’minin başlıca görevidir. “Ey insanlar! Allah'ın vaadi gerçektir, sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve o aldatıcı (şeytan) da Allah hakkında sizi kandırmasın!”( Fatır, 35/5) diyerek mü’minleri uyarırken, Hz. Peygamber (.s.a.v.)’ de “Benden sonra size dünya nimetlerinin ve ziynetlerinin açılmasından ve onlara gönlünüzü kaptırmanızdan korkuyorum”, demek suretiyle bu konudaki endişesini dile getirmiştir.
İnsanoğlu ortalama 50-60 yıl yaşar ve ölür. Öldükten sonra ilk gideceği yer ise kabirdir ve gittiği alem ise berzah alemidir. Kıyamete kadar bu alemi temaşa eden insan; dünya hayatından pek fazla bir süre bu kabir hayatında kalmaktadır.
Sözlükte; denemek, tecrübe etmek, sınamak anlamlarına gelen imtihan; İslâmî bir terim olarak; Allah Teâlâ’nın insanları dünya hayatında hayır ve şerle imtihan ederek, sabır ve teslimiyet gösterenleri âhirette mükâfatlandırması, isyan edenleri ise cezalandırması demektir. İnsan, her canlı gibi Allah tarafından bir amaç üzere yaratılmıştır. İnsanın yaratılış amacını ve kısa süren dünya hayatı boyunca nasıl bir ömür geçirmesi gerektiğini öğrenebileceği kaynak, Allah'ın kullarına bir rehber olarak indirdiği Kur’an'dır.
Yüce Allah şöyle buyurur: “Allah bunu, elinizden çıkan servete ve imkânlara üzülmeyesiniz, Allah’ın ihsan ettiği nimetler ve imkânlarla şımarmayasınız diye size açıklamaktadır. Allah kendini beğenip övüneni sevmez.” (Hadîd, 57/23) Dünya hayatında mal mülk, evlât, makam ve mevki gibi imkânların insanlara birbirlerine karşı övünmek, Allah’ın haram kıldığı yerlerde kullanmak için değil Allah rızâsına ve insanların faydasına uygun biçimde değerlendirilmek için verilmiş birer imtihan aracıdır.
Allah’a isyan ederek dünya hayatına hırsla kapılmak ve âhireti göz ardı etmek, cehennemle cezalandırılacak bir suçtur. Yüce Allah şöyle buyurur: “İşte bunlar, âhireti verip dünya hayatını satın alanlardır; bundan dolayı azabları hafifletilmez ve kendilerine yardım edilmez.” (Bakara, 2/86) Oysa Allah, (c.c.) Kur’an âyetleriyle insanlara dünya hayatının gerçek yüzü hakkında bilgi vermiş ve onları bu sahte dünyaya aldanmamaları konusunda uyarmıştır. Allah bir âyette insanlara âhireti unutturarak, onları dünyaya bağlayan tutkuların neler olduğunu şöyle bildirmiştir:
Rabbimiz Allah şöyle buyuruyor: “Bilin ki, dünya hayatı ancak bir oyun, '(eğlence türünden) tutkulu bir oyalama', bir süs, kendi aranızda bir övünme (süresi ve konusu), mal ve çocuklarda bir 'çoğalma-tutkusu'dur. Bir yağmur örneği gibi; onun bitirdiği ekin ekicilerin (veya kafirlerin) hoşuna gitmiştir, sonra kuruyuverir, bir de bakarsın ki sapsarı kesilmiş, sonra o, bir çer-çöp oluvermiştir. Ahirette ise şiddetli bir azab; Allah'tan bir mağfiret ve bir hoşnutluk (rıza) vardır. Dünya hayatı, aldanış olan bir metadan başka bir şey değildir.” (Hadid, 57/20)
Böyle dehşetli bir asırda, insanın en büyük meselesi, imânı kurtarmak veya kaybetmek dâvâsıdır. Büyük savaşlar ve caniliğin en acımasız halleri, insanlığı uyandırmış dünya hayatının fânîliğini ihtar etmiştir.
Bu dünyada en önemli konu; hayatı anlamak ve anlamlandırmaktır. Hayatı anlamak; yaratılış gayesini bilmekle olur. Hayatı anlamlandırmak ise; yaratılış gayesine uygun yaşamakla, yani inanç ibadet ve güzel ahlâk sahibi olmakla mümkündür. Yüce Allah şöyle buyurur: “Kim Allah'a ve Rasûlü'ne itaat ederse ve Allah'tan korkup emirlerine uygun yaşarsa ‘kurtuluşa ve mutluluğa' erenler bunlardır” (Nûr, 24/52) İslâm’ın en temel gayelerinden birisi, insanın hayatını anlamlı kılmaktır. Onun boş, anlamsız ve beyhude her türlü söz ve davranıştan uzak bir hayat yaşamasını, Allah’a kulluk yapmasını sağlamaktır.
Mehmet Akif’in “inmemiştir hele Kuran şunu hakkıyla bilin, ne mezarlıkta okunmak ne fal bakmak için” ifadesiyle Kuran-ı Kerim, sırf uhreviyete yönelik ruhlar ve ruhlar alemiyle ilgili olarak inmediği gibi kesinlikle sırf dünyayı, dünya hayatını, beklenti ve menfaatlerini de amaçlamamıştır.
Rabbimiz Allah dünya hayatının gerçeği hakında şöyle beyan etmektedir:
Dünya hayatı insan için; çocukluk, gençlik, olgunluk ve ihtiyarlık gibi belli başlı dört devreden oluşur. Gençlik, çalışkanlık, zindelik, dinçlik, cesaret, metanet, heyecan, kuvvet ve enerji kaynağıdır. Bunun için gençlik dönemi insan hayatının en önemli, en sorunlu ve en kritik dönemidir. Çünkü genç insan için hemen her bakımdan, gelişim, değişim ve etkileşim sürecidir.
Dünya hayatının imtihan yeri olduğunu, bu dünyada yaptıklarımızdan hesaba çekileceğimizi, iyi şeyler, doğru işler yapıldığında mükâfat; yanlış işler yapıldığında âhirette cezasını göreceğini düşünmeyen ve düşüncesini dünya yaşamına sevk eden kişilere Rabbimizin beyanı şöyle: “Sizler dünya hayatını (yaşamını) tercih ediyorsunuz. Oysa âhiret (hayatı) daha iyi ve daha kalıcıdır (devamlıdır).” (A’lâ, 87/16-17) Rasûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: “Âhirete nazaran dünyanın değeri, ancak sizden birinizin parmağını denize daldırmasına benzer. Par/)mağı ile denizden aldığı suyu göz önüne getirsin.” (Müslim, Cennet 55)
Allah tarafından gönderilen İlâhî kitapların sonuncusu olan Kur’ân-ı Kerim, son peygamber Hz. Muhammed (s.a.s.)’e indirilmiştir. İnsanlara ne için yaratıldıklarını, dünya hayatına neden geldiklerini ve amaçlarının ne olduğunu, öldükten sonra ne olacaklarını bildirmek için Allah Teâlâ Rasûlullah (s.a.s.)’e Cebrâil arcılığıyla vahiy yoluyla Kur’ân-ı Kerim’i göndermiştir. Rasûlullah (s.a.s.) de insanlara bunu bildirmiş ve günümüze kadar hiç değişmeden bizlere ulaşmıştır ve kıyâmet kopana kadar da değişikliğe uğramadan insanlara ulaşacaktır.
Sözlükte; denemek, tecrübe etmek, sınamak anlamlarına gelen imtihan; İslâmî bir terim olarak; Allah Teâlâ’nın insanları dünya hayatında hayır ve şerle imtihan ederek, sabır ve teslimiyet gösterenleri âhirette mükâfatlandırması, isyan edenleri ise cezalandırması demektir.
Bir rivayete göre insanoğlu, dünya hayatında 120 yıl sıkıntısız ve hastalıksız yaşayabilir şekilde yaratılmış
Sadece Allah'a kulluk yapmak için yaratılan insan, bu kulluğu yerine getirip getirmediğini tespit için imtihana tâbi tutulmuştur
Ziya Gündüz Allah, insanoğluna düşünme/akletme/ kavrama /sorgulama yeteneğini vermiştir
