Modern dünyada bireyler, anlam arayışlarını ve kimlik inşalarını çeşitli inanç veya düşünce gruplarına eklemlenerek sürdürürler. Bu gruplardan biri olan Risale-i Nur hareketinin bazı mensuplarında gözlemlenen "her şeyi bilme" iddiası ve üstenci tavır, dışarıdan bakıldığında sıklıkla bir "cahil cesareti" veya entelektüel kibir olarak nitelendirilir. Peki, literatürde "Nurculuk psikolojisi" olarak da kavramsallaştırılabilecek bu davranış kalıbının arkasındaki sebepler nelerdir? Bu durum, bireysel bir ahlak probleminden ziyade, sosyolojik ve psikolojik mekanizmaların bir ürünüdür.
