21. Yüzyılın Öğrenci Profili: Alfa Kuşağı

İnsanların doğdukları yıla göre yaşam tarzları ve karakter özellikleri biçimlenir ve bu yıla göre yeni bir jenerasyon olarak tanımlanırlar. Bu dönemler X, Y ve Z kuşakları olarak bilinmektedir ve bu kuşaklarda doğan insanların gelişimi, gelenek-görenekleri, yaşam tarzı ve ilgi alanları birbirinden farklıdır. 1965 – 1980 yılları arasında dünyaya gelenler X kuşağı olarak isimlendirilmektedir. Bu dönemin insanları sabırlı ve çalışkandır; düzene uyum ve aidiyet duygusu ön plandadır. 1980 – 1999 yılları arasında doğanlar Y kuşağını oluşturur. Farkındalık bilincine sahiptirler ve teknolojiye daha kolay uyum sağlarlar.  1980 ve 1999 yılları arasında doğan kişiler ise Z kuşağı olarak isimlendirilmektedir. Z kuşağı teknolojinin içine doğan ve dijital çağda büyüyen, ekran karşısında oldukça fazla zaman geçiren bir nesildir. Bu da beraberinde dikkat dağınıklığı ve depresyon gibi sorunları getirmektedir. Daha özgür düşünen ve sınırları zor kabul eden bir nesildir.  

2010 yılından sonra doğan nesil ise alfa kuşağı olarak adlandırılmaktadır. Alfa kuşağının ortaya çıktığı dönemde teknolojik gelişim çok hızlı olduğundan ve günlük hayata sosyal medya, görsel-işitsel elektronik aletler, dijital oyunlar gibi etki eden birçok teknolojiler olduğundan alfa kuşağı bunların etkisinde çok fazla kalmaktadır. Bu nesil bilgisayar, telefon, tablet gibi aletleri çok fazla kullanmaktadır. Dijital oyunları çok fazla oynamakta, ders çalışırken online videolar izlemektedir. Yapay zeka ve robot teknolojisinin yaygın olduğu bir dönemde doğan ve büyüyen alfa kuşağının teknolojik becerileri çok yüksektir, bilgi ve iletişim teknolojilerine adaptasyonları da çok çabuk ve hızlıdır. 21. yüzyılın teknolojisi ile küçük yaşlardan tanıştıkları için teknoloji okuryazarlıkları da gelişmiştir.

Alfa kuşağının bu özellikleri eğitim-öğretim süreçlerini de etkilemektedir. Dijital dünyanın içine doğdukları için öğrenme biçimleri önceki kuşaklardan farklıdır. Teknolojiye kolay erişmelerine ve sürekli maruz kalmalarına rağmen etkili ve kalıcı gibi öğrenmenin kesin biçimde sağlandığından söz edemeyiz. Çünkü tablet, akıllı telefon, yapay zekâ ile iç içe büyüdükleri için dikkat süreleri çok kısadır. Yaparak-yaşayarak, deneyerek, görsel-işitsel materyallerle öğrenmeye daha yatkındırlar. Uzun süreli sözel sunumlara, metinlere, anlatımlara ilgileri azdır ve dikkatleri çabuk dağılır. Her şeyi çabuk tüketirler ve çabuk sıkılırlar. Bu nedenle öğretmenlerin derslerini buna göre planlamaları ve derslerinde daha kısa ve etkili mesajlar vermeleri önemlidir.

Bu öğrencilerin öğrenme tarzları da bilgisayar aracılığıyla öğrenmeye yatkın olduğundan öğretmenlerin öğrenme-öğretme süreçlerini dijital materyallerle desteklemeleri, ek dijital kaynaklar sunmaları oldukça önemlidir. Derslerin video, animasyon, simülasyon gibi teknolojilerle desteklenmesi gerekmektedir. Bu yöntem öğrencilerin ilgi alanlarına yönelik daha etkili bir öğrenme ortamı sunmaktadır. Öğretmelerin uzun düz anlatımlar yerine daha öğrenci merkezli, öğrenciyi aktif hale getirecek yöntem ve teknikler kullanması öğrenme-öğretme süreçlerinin verimini artıracak, daha etkili sonuçlar sağlayacaktır. Bu konuda akıllı tahtanın daha etkin kullanımı, teknoloji destekli eğitim uygulamaları, yapay zekâ destekli sistemler, artırılmış gerçeklik ve simülasyon uygulamalarından faydalanılabilir. Ayrıca çeşitli teknolojik uygulamalar ve yazılımlar öğrencilerin seviyesine ve hızına göre kişiselleştirilmiş öğrenme ortamları sunarak eğitimde farklılaştırmaya da olanak sağlamaktadır.

Dijital dünyanın ilgi çekici içeriğine karşı öğretmenin pedagojik anlamda kendini geliştirmesi ve yenilemesi, çocukların ilgisini çekecek yöntem ve tekniklerle dersini zenginleştirmesi gerekmektedir. Bu anlamda teknolojinin gelişimi öğretmenlerin dijital kaynakların artması bakımından işini kolaylaştırsa da alınması gereken önlemler de bulunmaktadır. Özellikle teknoloji bağımlılığı ve ekran süresi ile gerçek yaşam dengesinin kurulması noktasında çocuklara bilinç kazandırmalı, velilere de rehberlik etmelidir.