Ne Haldesin, Diyarbekir?

Bana hakkını helal et Diyarbekir,

Sana selam vermekte zorlanıyorum Diyarbekir,

Dertlerine çare bulmak beni aşıyor Diyarbekir,

Bu şehirde tek bir insan, tek bir aile aç yatıyorsa mesulü benim Diyarbekir,

Benim derdim, ne kadar insana yardım edebildi değil, ne kadar insana ulaşılamadı? Sorusuna cevap bulmaktır Diyarbekir…

Size sesleniyorum;

Ey muhtarlar!

Ey sivil toplum kuruluşları,

Ey iktidar ve muhalefet partilerinin mahalle temsilcileri gün kara gündür, dost bu günde belli olur.

Bırakın siyaset/politika ayaklarını, bir araya gelin 24 saat zarfında çevrenizdeki muhtaçları tespit edin ve sosyal medya üzerinde bir kampanya açın, açın ki o insana isteyen her gayretli vatandaş ulaşabilsin, huzur içinde başımızı yastığa koyalım.

Bütün fırınlarımız camlarına şunu asın “parasal imkanı olmayan herkes ihtiyacı kadar ekmek alabilir” ben eminim ve kefilim birleri bir gün o paraları öder. Hiç olmazsa bu bayrama huzur içinde kavuşalım ne dersiniz?

Sakın ola yapılan yardımların farklı pozisyonlardan fotoğrafını çekmeyesiniz. Yaptığınız yardımlar fotoğraflara sığacak kadarsa vay halimize.

Bizim sayılacak kadar günahımız olabilir, ama sayılmayacak kadar sevaplarımız olmalı, öyle ki kiram-i katibine dahi sünhanellah çektirebilmeliyiz.

Evet sağda solda kendince yüksek bir performansla yardım dağıtan hayır kurumları vardır. Ama yetersiz kalınıyor. Ne demişler? “futbol sahasındaki kale kaleci için geniş, oyuncular için de dar geliyormuş.”

Ben şu kadar, bu kadar yardım ettim demekle olmuyor bu işler, bir aile dahi aç kalıyorsa bu diyarda vay halimize. Aç insana, “hele bir az sabret” diyemeyiz!

Başta belediyeye sesleniyorum! bu çalışmada baş aktör siz olmalısınız. Bırak bakayım her türlü işi, temizlik dışında tüm faaliyetlerinize üç ay ara ver, önce tüm vatandaşlarımıza ulaş, burada bir ihmal varsa vebalı ağırdır.

Dünyanın en büyük sorunu açlıktır, en ucuz giderilecek ihtiyacımız da yine açlıktır. Normal bir ailenin aylık mutfak masrafları 700-800 lira ile temin edilebiliyor.

Eksiğiniz mi var? buyur bir kampanya açalım mesela, ÜÇ BİN’den yüksek maaş olan bütün maaşlılar, emeklilerde dahil bu Pandemi sürecinde her ay maaşımızın %10’nunu sadaka olarak bu kampanya verelim, göreceksiniz nasıl da işimiz kolaylaşır, ruhumuz keyfeder. Aç kalan aileler olduğu halde ayda 300-500 lira destek esirgenebilir mi?

Tabi bu paranın bir lirasına dahi göz diken varsa onların da gözünü bağlamak lazım, malum bu şehrin baykuşları da meşhurdur.Zaten onların yüzünden bu şehir bu haldedir.

Hani bir söz var: “Var varanın, baykuşu çok olur viranenin” şehrimizin hali maalesef bu.

Ben ne yapabilirim, birincisi köşemde konuyu ele alabilirim, ikincisi keçi burcuna çıkıp “hey havar!” diyebilirim, üçüncüsü de içimden geliyor o da “kendimi bedenden atıp, intihar etmektir” ama emir büyük yerden Allah celle celaluhu men etmiş.

Yani bu şehrin derdi bu kadar büyüktür, bu uğurda canını dahi vermeye değer.

“Ben bu şehrin ihtiyaçlarını gideriyorum” diyen kurum ve kuruluşlar diyorum ki, “bakın bu açıdan sınıfta kalıyorsunuz,” benden söylemesi.

Mevlam ömrüne bereket versin Diyarbekir,

Kimse açlıktan ölmemiş, ama çektiğiniz ızdırab canımı acıtıyor “Ne haldesin Diyarbekir?”

Diyor şehrimden, hemşerilerimde af diliyorum.

Eyüphan Kaya

Email:[email protected]

Türkiye Aile Meclisi Güneydoğu Bölge Başkanı

ETİKETLER:

NELER SÖYLENDİ?