Vey Valiyo, Vey Valiyo!

Vali, bir ilin en üst yöneticisi, devletin bir numaralı temsilcisi, ehalinin hak hukukunu koruyan, emniyetini sağlayan, huzur ve güven içinde yaşamalarını temin eden kişidir.

Şu andaki Diyarbakır valisi atanınca ben hoş geldin yazımda demiştim ki; “Cuma günü uygun bir saatte valiliğin önünde serbest kürsü diye bir vatandaş kürsüsü olsun, isteyen vatandaş gelsin o saatte size hitaben konuşsun, talebi kameraya alınsın, sonra aynı hafta içinde o konuşmayı dinle ondan bir mana çıkar.” Yaptı mı yapmadı tabi, şimdi ona benzer bir uygulaması var “Muhtar saati” her hafta Çarşamba günü saat 14:00-16:00 saatleri arasında Muhtarlar ile bir araya geliyor, taleplerini dinliyor o da güzel ama Muhtarlar da sıradan vatandaş kadar özgür değiller tabi, söylediklerinin yanında söylemedikleri de vardır.

Son yılların Valilerine bakıyoruz, çoğu Külliyeye bağlı ama bazıları Cumhur ittifakının küçük ortağının istikametinde çalışıyorlar sanki. Menfi milliyetçiliği dahi eleştirmenize tahammül etmiyorlar.

Bu konuda bir fikrim var, her fırsatta dile getiriyorum diyorum ki, Mülki amirler için bir “Yönetim akademisi” olmalı ki orada yetişen insan gittiği ilin ya da ilçenin hassasiyetleri hakkında bilgi sahibi olup onları kendine benzetmeden kendisi o yerleşim biriminin moduna girsin.Mesela Kürt vatandaşlarımızın ağırlıklı olarak yaşadığı illere Kürtçe bilmeyen ya da Kürtçeye karşı alerjisi olan bir kişinin atanması doğru değildir.

Mesela bu birkaç ay zarfında pot kıran üç vali söz ve davranışlarıyla medyaya haber oldular.

Birincisi Konya valisi öğretmenler gününde bir katılımca “öğretmensen öğretmen gibi otur” diyerek yüzlerce kişinin huzurunda onu rencide etti, daha sonra o kişin de gazeteci olduğu anlaşıldı.

Yakın zamanda Zonguldak valisi sağlık çalışanlarına minnet edercesine bir ifade kullandı, “her bir şeyini temin ediyoruz daha ne istiyorlar” der gibi.

Bu hafta içinde de Tunceli valisi 90’lı yılları andıracak sosyal medyadaki bir paylaşımıyla medyaya haber oldu.

Neymiş efendim Pülümür dağlarına Ay-yıldız şekli ve hemen altında “Ne Mutlu Türküm Diyene” ifadesinin yazıldığını bir resmi/videoyu twitter hesabında baylaştı. “Ay-yıldıza evet, ama ne mutlu türküm diyene ifadesine hayır, çünkü itici ve ırkçı bir söylemdir” şeklinde bir ifade facebook hesabımda paylaştım Kürt Türk birçok vatandaşlarımızdan bana delsek geldi whatsapp’a durum yaptım yine bir çok Türk vatandaşımız “Ben Türk oğlu Türküm, ama bu uygulamaya karşıyım” dediğini mesajla bana ilettiler. Hepsine teşekkür ederim.

Şimdi soruyorum, Pülümür dağına bu ifadeyi yazan birkaç genç askeri duygularını örselemeden uyarmak mı lazımdı? yada kahraman gençlerimiz bu ifadeyi taşlarla dağa yazdı demek mi gerekiyordu vali bey?

Tüm vatandaşlarımı özellikler Türleri bu tür uygulamalar karşı tepki vermeye davet ediyorum. Bakın Türkçülüğü kullanan birileri bu şekilde kendini ön plana çıkararak sanki ben sen bu memleketi bu milleti onlar kadar sevmiyoruz gibi bir durum oluşuyor.

Allah aşkına Türkiye’nin bütün dağlarına bu ifadeyi yazsanız Türklere ne faydası var? Vardır diyen var mı? yok tabi, aldatmadan ibaret bazı ırkçı kimseleri avutmaktan başka ne işe yarar. Kimseler diyorum çünkü bu ırkçılık yapanları kahır ekseriyeti Türk değildir. Faydası var diyen olsa şaşarım zaten peki zararı var mı? var hem de çok var. Başta Tunceli halkı olmak üzere Kürt Türk tüm duyarlı vatandaşlarımızı üzdü. Bu kadar mücadele boşuna mı verildi. 18 yıllık Ak parti iktidarının geldiği durak bu mu? Diye insanı düşündürüyor.

Bu valinin bu paylaşımını twitter hesabından bir an evvel kaldırması ve kamuoyundan özür dilemesini bekliyorum.

Tunceli halkının her ferdinin mutluluğu, güven ve huzuru senin için dert değilse bir an evvel istifaya sizi davet ediyorum Vali bey. Siz Tunceli halkını yönettiğiniz için maaş alıyorsunuz unutmayın.

Derdim o kadar büyük ki Kürtçe dertli durumu ifade eden “Wey valiyo, vey valiyo!” başlığını kullanmak durumunda kaldım.

Bu ülke 83 milyon vatandaşındır, hepsinin huzur ve güvenliği mutluluğu birbirine bağlı olmalıdır. Zaman birbirinin omzuna basarak yükselme zamanı değil, omuz omuza vererek emin adımlarla yaşama, ilerleme zamanıdır.

Selam ve dua ile.

ETİKETLER: