Hatırlıyorum, ilk Türkçe Olimpiyatlarını. Olimpos dağına secde edenler dil fetişizmiyle ilk organizasyonlarında tam 4 milyar dolar para toplamışlardı. Wooww rakama bak hacı!
Zenci veletlerin Ebru Gündeş şarkılarını terennüm etmeleri içimizde duygu sellerine sebep oluyor eski sadabatlı günlerin özlemi burunlarımızda tütüyordu. Ne gam?! Memleketin sokakları Londra’ya dönmüş, emperyalizm kültürel işgalle her şeyimizi talan etmiş... Himmet & hizmet company her şeyimizi devşiriyordu. Hristiyanlar gibi yaşayan türedi Müslümanlar "in" di. İnlerine girileceği günlere daha vardı henüz. "out" idi itiraza yeltenmek! Out door idi, outlet idi reflekslerimiz.
İstanbul Dünya Kültür Başkenti olmuştu zahir. 1 milyar dolarlık bütçe "altına hücum" borazanıyla afiyetle talan edilir. Erzurum Kış Olimpiyatlarında 700 milyon tele, Mersin Akdeniz Olimpiyatlarında yine aynı miktardaki tele... Eskişehir Türk Dünyası Kültür Başkenti organizasyonunda da yine aynı miktarlarda ki tele hamuduyla indra gandi eylenir. Yapılan organizasyonlarda folklor gösterileri ön plandadır. Sonralar da ifşa olunur, Türkçe Olimpiyatlarında Fetöcülerin gelen taze kızlarla olan fantastik-cimnastik laylaylomları.
Bize paradan bahsetmeyin. Ganimet biliriz.. Hani Türkiye Dar-ül Harp'tır ya...
Bize makamdan da bahsetmeyin. Taze kıslarla makam odalarında işret eyleriz.
Lağımımız patlamış... geçiniz. Sakın bahsetmeyiniz edepten filan; modası geçmiş kavramlardan.
Biz çocuklarımızın adını Mehmet koyarız, Fatıma...
Onları Richard gibi yetiştiririz, Helga gibi. En çok ta çocuklarımızdan şikayetçiyizdir vesselam. Neden bu okullar adam edemez yavrularımızı deyu da derin endişeler taşırız. Survivor'un reklam aralarında memleket meselelerinden dem vururuz.
Biz söz verince tutmayız oysa... Yalan söylemek hünerdir bizim için. Emanete ihanet etmek vatana ihanetle eşdeğer değildir.
Okuturuz çocuklarımızı... Onlar adam olsunlar isteriz. Memleketin canına memleketin okumuş çocukları kıyar da neden diye sorgulamayız amma.
Akdeniz Üniversitesini 250 trilyonluk borca sokan tıp adamlarımızı görmezden geliriz. Üniversite hastanelerimiz borç batak içinde. Belediyelerimiz... Falan filan kurumlarımız... Yetiştiremediğimiz çocuklarımız, bencilleşen yavrularımız... Okullarda ses kayıt cihazı olarak yetişen nesillerimiz...
Merhametsiz olduk. Bencil olduk... Sormadık, soramadık neden diye...
Ahlak ve maneviyat temenniden ibaret. Bunu içselleştirecek diyanet dut yemiş karga. Cemaatler sadaka zekat peşinde. Aydınlarımız... Çok karanlık!
Aha da bakın yakında bir fırsat daha kapıda. Ciddi bütçelerle bir organizasyonla daha karşı karşıyayız. Debdebistanda...
Gastamonu'da bu yıl...Türk Dünyası Kültür Başkenti senesi...
Valilik nezaretinde... Hiç te anlamam vali ne anlar kültürden sanattan?
Taarruzdadır şimdiden ganimetçiler!
Abi folkorcüleri getirek!
Türk çadırları kuralım...
Heykel dikek!
Matbaa hizmetleri, dijital baskıcılar... Karpuz kabuğu gölgesi festivalleri...Uvertür avratlar, ciyaklayan şarkıcılar, ah o rakkaseler!
Kültür ne?
Sanat ne?
Çok ta lazım değil, komisyonum ne?!
İşaret parmakları, tanıdıklar girsin devreye...
Erzurum'da yapılan kayak pisti çökmüştü de zarar 200 milyon idi. Ne gam?! Tüyü bitmemiş yetim edebiyatı hala çok satanlar listesinde!
Sahi her Cuma Namazı sonrası camilerde toplanan paraların hesabı takip edilebiliyor mu?
Behey imam efendiler. Camilerinize birer internet hesabı açın. Hem tebliğ yaparsınız hem de şeffafça toplanan paraların hesabını millete arzedersiniz. Çağdaşlık bu olsa gerek.
Merhametsiz yetişiyor nesiller. Dünyevileşmemizin enkazı altında geleceğimiz.
Bizi Rus'un, İngiliz'in gavuru mahvetmeyecek. Biz evlerimizden vuruluyoruz. Çocuklarımız düşmanlarımız oldu da gören yok.
Bakanlar... bakmakla yetinmekteler.
Benim gözüm hala Viyana'da. Ah ulan nolurdu da alaydık orayı. Başkentimiz yapaydık.
Ama şimdi işin kolayını bulduk... Heryeri Kültür Başkenti yaptık.
Starbucks cafelerin rehavetinde cihadlarımız.
Biz biz idik o akınlarda... Şimdi bize ne oldu be birader! Pardon,
oh my God! My Brothers!
Fehmi Demirbağ