“Rabbim! Evliliğimin beşinci yılında bana Hac lutfet!” diye dua etmiştim. Bu duamı yaptığımda evli değildim. Sanırım okuduğum bir kitaptan etkilenmiştim. Duam kabul olmuştu. İki küçük yavrumu bırakarak yollara heyecanla düşmüş, anılarımı biriktirmiştim.
30 yıl önce gerçekleştirdiğim bu kutsal yolculuk, hayatımda en büyük izleri bırakmıştı. Eylemlerimi hızlandıran, toplumumun önünde hareket eden, içi içine sığmayan bir Asiye’ydim. Tekrar davet alıp bir anda yollara düşüp kutsal topraklara adım attığımda, hem yaşımın ve tecrübelerimin verdiği olgunlukla, hem de içsel değişimlerimin etkisiyle çok farklı deneyimler yaşadım.
Bedenimin ruhumdan hızlı hareket ettiğini, ruhumu çok gerilerde bıraktığımı da evime gelince fark ettim. Tam üç hafta sonra, yaşadıklarımı tek tek okurken, tekrar tekrar yaşarken bende bıraktığı büyük dönüşümün içime verdiği huzurla bilgisayarımın başına oturdum. Önce anlattım, sonra kaleme döktüm...
Kâbe ve Medine ziyaretim ruhumda derin izler bırakırken, her adımda içimdeki gücün farkına varmamı, bu hayattaki yerimi tekrar düşünmeme sebep olmuştu. Mekke'nin sertliğindeki dengede yaya kaldığım Celal sıfatı, bana irademi ve potansiyelimi daha da derinlemesine keşfetmem için fırsat oldu. Kâbe'nin etrafında dönerken, sabır ve direncimi yeniden inşa etmem gerekliliğimi hatırladım. Tıpkı bir yumurtanın kabuğunun içten kırılması gibi, ruhumun derinliklerinden yükselen gücümü fark etmeliydim.
Medine ise, yıllar sonra tekrar adım attığımda, sükûnetin ve sevginin simgesi olarak kalbime dokunmuştu. Cemal sıfatı burada kendini tam göstermişti. Kendimi anne kucağında hissederken kalbim huzur bulmuş, her şeyin ne kadar ince ve zarif olduğunu fark etmiştim. Medine’nin huzur veren atmosferi, içsel dengemi bulmama sebep oldu, elhamdulillah. Bizler bir yandan mücadele ederken, diğer yandan da içimizdeki huzuru keşfetmeliydik. İşte bu denge, ruhumuzun en derin noktasına ulaşmasının anahtarıydı.
Bu yolculuk, bana sadece dışsal değil, içsel çekim gücünün de ne kadar önemli olduğunu gösterdi. Milyonlarca inanmış insanın aynı noktaya akışıyla, ilahi çekim gücünün her adımda insanı Kâbe’ye, yani merkeze çektiğini hissettim.
Bazen hayat, kişiyi farklı noktalara sürükler, ancak o ilahi çekim gücü, doğru yolda ilerlemenin, içsel potansiyelin keşfi için bir yol haritası gibi olmalıdır. Mekke’deki sert atmosfer, kişiyi sınarken, Medine’deki huzur, ruhu sakinleştirip dengeyi bulmaya vesile olmaktadır. Denge, Celal ve Cemal üzerinde olmaktır. Düşünce, kalp, eylem hizalanmadıkça dengeye ulaşılamayacaktır.
Çekim gücü, yalnızca fiziksel anlamda değil, manevi düzlemde de hayatımızın bir parçasıdır. Kutsal topraklarda, içsel çekim gücümün beni doğru yola yönlendirdiğini, bu yolda ilerlememin O’na yaklaşacağımı, hayattaki en büyük huzur ile buluşacağımı hissettim. Bu deneyim, potansiyelimi açığa çıkarmam için önce içsel çekim gücümü keşfetmem gerektiğini öğretti. Attığım her adım, sadece fiziki değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuğumdu.
Kutsal topraklarda geçirdiğim her an, benim için hem bir arınma hem de bir keşif süreciydi. İçsel gücüm, bu kutsal atmosferde sanki daha da aydınlandı. Umre ziyaretimle birlikte, içsel çekim gücümün ve potansiyelimin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha fark ettim. Bu yolculuk, bana gösterdi ki, insan kendi içindeki cevheri ancak ruhsal yolculuklarla ve içsel çekim gücünü hissederek keşfedecektir.