Yağmurdan Kaçmadılar, Kendilerini Güvenceye Aldılar

Seyfettin BUDAK

18-11-2026 17:42

Okulun önünde durmuş, etrafı izliyordum. Hava bir anda değişti ve sağanak yağmur aniden bastırıverdi. O sırada parkta yüzlerce güvercin vardı. Bir anda hepsi havalandı.

Yüzlerce kuşun aynı anda kanat çırpması, gökyüzünde kısa süreli bir hareketlilik oluşturdu. Sonra hepsi yakındaki bir binanın çatısına kondular.

Bir süre onları izledim. Ve aklımdan şu soru geçti: Niçin parktan kalkıp binanın çatısına kondular?

Çünkü aslında yağmurdan kaçmıyorlardı. Kendilerini güvenceye alıyorlardı. Parkta kalmaya devam etselerdi yağmur onları ıslatacaktı. Tüyleri ağırlaşacak, uçma kabiliyetleri azalacaktı. Uçamaz hâle geldiklerinde ise yerdeki kediler veya başka canlılar için kolay bir av hâline gelebilirlerdi.

Onlar bunu içgüdüsel olarak biliyorlardı. Bu yüzden yağmurdan önce güvenli bir yüksekliğe çıktılar. Fakat burada beni asıl düşündüren başka bir şey oldu. Çatıya çıktıklarında hiçbiri bir yere gizlenmedi. Yağmur hâlâ yağıyordu. Islanıyorlardı. Ama korkup bir köşeye sinmek yerine kanatlarını açıyor, tüylerini temizliyor, adeta yıkanıyorlardı.

Yani yağmurdan kurtulmamışlardı. Sadece yağmurun içinde güvende olabilecekleri bir yere geçmişlerdi. İşte o anda bu görüntü bana insan hayatı hakkında çok önemli bir şey düşündürdü. Bazen mesele acıyı ortadan kaldırmak değil, acıyı güven içinde yaşayabilmektir.

Hayatın da yağmurları vardır. Ayrılık, kayıp, hastalık, hayal kırıklığı, ekonomik sıkıntılar, yalnızlık, güvendiğimiz insanların bizi şaşırtması ve yıllarca emek verdiğimiz bir şeyin bir anda elimizden çıkması vardır. Ve bazen insanın hayatına öyle bir yağmur yağar ki, onu durdurmanın hiçbir yolu yoktur.

İnsan ne kadar güçlü olursa olsun bazı yağmurları engelleyemez. Ama yağmur yağdığında nerede duracağını seçebilir. İşte kuşların yaptığı da tam olarak buydu. Onlar yağmurun durmasını beklemediler. Önce kendilerini güvenceye aldılar. Çünkü biliyorlardı ki parkta kalmak, onları daha büyük bir tehlikeye açık hâle getirecekti.

Bu, insan için de çok önemli bir hayat dersidir. Tedbir korkaklık değildir. İnsan bazen tedbir almayı korkaklık zannediyor. “Ben hiçbir şeyden korkmam.”, “Ne olacaksa olsun.” ,“Hayatı olduğu gibi yaşarım.”, “Bana bir ş olmaz.”

Oysa hayat bize sürekli şunu gösteriyor. Cesaret ile tedbirsizlik aynı şey değildir. Kendini korumak, bir miktar para biriktirmek, sağlığına dikkat etmek, yanlış insanlardan uzak durmak, bir ilişkide sınır koymak, zor zamanlarda güvenebileceğin insanların yanında olmak ve gerektiğinde geri çekilmek de korkaklık değildir.

Bazen bütün bunlar, yeniden uçabilmek için kanatlarını korumaktır. İnsan da bazen çatısını önceden kurmalıdır. Kuşlar yağmur başlamadan önce yükseldiler.

Peki insan ne yapmalı?

İnsan da hayatının yağmurlarını önceden düşünmeli. Çünkü insanın başına ne geleceğini bilmesi mümkün değildir. Ama yağmur yağdığında sığınacağı bir çatıyı önceden oluşturabilir.

Bu çatı bazen maddi birikimdir. Bazen sağlam bir aile bağıdır. Bazen birkaç gerçek dosttur. Bazen mesleki bir güvence… Bazen sağlıklı sınırlar… Bazen güçlü bir psikolojik dayanıklılık… Bazen de insanın kendisiyle kurduğu sağlam ilişkidir. Çünkü insan kendisini yalnızca dışarıdaki dünyaya karşı değil, kendi içindeki fırtınalara karşı da korumalıdır.

Acıyı hemen bitirmek zorunda değiliz. Bence burada daha derin bir mesele var. İnsan acı çektiğinde çevresinden çoğu zaman şöyle cümleler duyar: “Boş ver.”, “Unut artık.”, “Takma kafana.” ,“Güçlü ol.” ,“Hayat devam ediyor.” Evet, hayat devam ediyor. Ama insanın ruhu bir düğmeye basılmış gibi çalışmıyor.

Bazı acıların yaşanması gerekiyor. Bazı kayıpların yasının tutulması gerekiyor. Bazı ayrılıkların sindirilmesi gerekiyor. Bazı hayal kırıklıklarının anlamlandırılması gerekiyor. İnsan her acıyı hemen yok etmek zorunda değil. Bazen acının içinden geçmek gerekir. Fakat bunu yaparken kendimizi başka tehlikelere açık hâle getirmemeliyiz.

Kuşlar da yağmurun içinde kaldılar. Islanmayı göze aldılar. Fakat parkta kalmadılar. Çünkü parkta ıslanmakla çatıda ıslanmak arasında onlar için hayati bir fark vardı. Birinde savunmasız kalabilirlerdi, diğerinde güvendeydiler.

İşte insanın hayatında da bazen tam olarak böyle bir seçim yapmak gerekir. Güvende olmak, hiç acı çekmemek değildir. Belki de güven kavramını yanlış anlıyoruz. Güvende olmak, hayatımızda hiçbir sıkıntının olmaması demek değildir.

Güvende olmak; sıkıntı geldiğinde onun bizi tamamen yok etmesini engelleyecek bir zemine sahip olmak demektir.

İnsan bir ayrılık yaşayabilir ama kendisini tamamen kaybetmeyebilir. Bir ekonomik sıkıntı yaşayabilir ama bütün hayatını tek bir gelir kaynağına bağlamadığı için ayakta kalabilir. Bir dostunu kaybedebilir ama hayatında başka anlamlı ilişkiler bulunduğu için yalnızlığın içine tamamen gömülmeyebilir. Bir başarısızlık yaşayabilir ama başarısını yalnızca tek bir sonuç üzerinden tanımlamadığı için yeniden başlayabilir.

Bütün bunlar birer çatıdır. Ve bazen insanın en büyük başarısı, yağmur yağmasını engellemek değil, yağmur yağarken çatısını korumaktır.

Kuşlar bize bir başka şeyi daha öğretiyor. Çatıya çıktıklarında birbirlerinden utanmadılar.

“Bak, ben ıslandım.” ,“Kanadım kötü görünüyor.” ,“Yağmurdan etkilendim.” demediler.

Oldukları hâlleriyle yağmurun altında kaldılar. Kanatlarını açtılar. Tüylerini temizlediler. Yıkandılar. Beklediler. Çünkü onların tek amacı yağmurdan hiç etkilenmemek değildi. Yağmur geçene kadar hayatta kalmak ve sonrasında yeniden uçabilmekti.

İnsanın da bazen böyle davranması gerekiyor. Her acıda güçlü görünmeye çalışmak yerine, acının varlığını kabul etmek… Her sıkıntıyı hemen çözmeye çalışmak yerine, bazen sürecin yaşanmasına izin vermek… Her kayıptan sonra “Ben iyiyim” demek yerine, gerçekten iyileşmek için kendimize zaman tanımak… Çünkü insanın iyileşmesi, acı çekmediğini söylemesiyle değil, acıyla sağlıklı bir ilişki kurabilmesiyle mümkün olur.

Yağmur bir gün dinecek. Belki bugün hayatınızda yağmur yağıyor. Belki kimse fark etmiyor. Belki dışarıdan bakıldığında hayatınız normal görünüyor. Ama içinizde bir fırtına var.

Böyle zamanlarda kendinize şu soruyu sorun: “Yağmuru nasıl durdurabilirim?” yerine, “Bu yağmur geçene kadar kendimi nerede ve nasıl güvenceye alabilirim?”

Çünkü her yağmuru durduramayız. Ama kendimizi koruyabiliriz. Biraz geri çekilebiliriz. Dinlenebiliriz. Destek isteyebiliriz. Sınır koyabiliriz. Biriktirebiliriz. Bekleyebiliriz. Düşünebiliriz. Kendimizi toparlayabiliriz. Ve zamanı geldiğinde yeniden uçabiliriz.

Okulun önünde gördüğüm o yüzlerce güvercin bana belki de çok basit ama çok değerli bir şey hatırlattı. Hayatın yağmurundan kaçamayız ama yağmur yağdığında kendimizi güvenceye alacağımız yeri seçebiliriz.

Kuşlar parktan kaçtılar ama yağmurdan kaçmadılar. Çatıya çıktılar ama yağmurun bitmesini beklerken saklanmadılar. Islanmayı göze aldılar. Çünkü biliyorlardı ki artık güvendeydiler. Kanatlarını temizlediler, tüylerini düzelttiler ve beklediler.

Yağmur bitecek, kanatları kuruyacak ve yeniden uçacaklardı. Belki insan hayatı da bundan ibarettir. Bazen gökyüzü kararır. Bazen hayat üzerimize sağanak sağanak acı yağdırır.

Bazen kaçamayacağımızı düşündüğümüz sıkıntıların ortasında kalırız. Fakat bütün mesele yağmurun yağmaması değildir. Mesele, yağmur yağdığında kendimizi savunmasız bırakmamaktır. Çünkü bazı fırtınalar kaçınılmazdır. Bazı acılar yaşanacaktır. Bazı yağmurlar üzerimize yağacaktır. Ama insan, kendisini güvenceye almayı öğrendiğinde acının içinde bile ayakta kalabilir.

Ve belki de hayatın en büyük bilgeliği şudur: Yağmurdan ve ıslanmaktan da korkma ama yağmur yağarken kendini savunmasız bırakma!

 Önce güvenli bir çatı bul, sonra yağmurun altında yaralarını temizle!

Kanatlarını yeniden güçlendir ve yağmur dindiğinde yeniden uç!

Çünkü bazen güçlü olmak, yağmurun altında dimdik durmak değildir. Bazen gerçek güç, yağmurun altında nereye sığınacağını bilmektir.

DİĞER YAZILARI Zeki İnsan İle Zeki Olmayanın Arasındaki Zihinsel Esneklik Farklılıkları 01-01-1970 03:00 Suskunluğun Felsefesi 01-01-1970 03:00 Mutlu Olmak mı, Başkasını Mutlu Etmek mi? 01-01-1970 03:00 Bulutlar Arasında Saklambaç Oynayan Ebabiller 01-01-1970 03:00 Kalbin İstediği mi, Aklın Bildiği mi? Sevgi mi, Arzu mu? 01-01-1970 03:00 İnsan ne zaman gerçekten kendisi olur? 01-01-1970 03:00 İnsan Neden Yalan Söyler? 01-01-1970 03:00 İnsanlığın Hayatta Kalma Mücadelesi 01-01-1970 03:00 Yeniden Hayata Doğmak 01-01-1970 03:00 Düşünce Tarlası 01-01-1970 03:00 Cemaatler Neden Narsisizmin Gölgesine Girebilir? 01-01-1970 03:00 Tamamlanmak İsteyen İnsan 01-01-1970 03:00 Yıldız tozundan gelen insan, burçlardan mı ibaret? 01-01-1970 03:00 Hakikati Buldum Demek Tanrı’yı Kaybetmek mi? 01-01-1970 03:00 Zymunt Bauman Soruyor: Modern Dünyada Ahlaki Sorumluluğumuzu Kime Devrettik? 01-01-1970 03:00 Sosyal Medyanın Geç Kalmış Açlıkları 01-01-1970 03:00 Dünya Kupası Daha Başlamadan Neden Bitti 01-01-1970 03:00 Yorgun olan insan mı, yoksa içinde yaşadığı sistem mi? 01-01-1970 03:00 Tanrı Tartışmasında Asıl Kaçırdığımız Şey Ne? 01-01-1970 03:00 Kimse görmeyecekse hâlâ iyi kalabilir misin! 01-01-1970 03:00 İnsanlık Görünmez Bir Bilinç Savaşının İçinde mi? 01-01-1970 03:00 Güveninizi Bir Gerçek Sandığınız Duygusal Avcı Narsistin Sosyal Medya Tuzağı 01-01-1970 03:00 Kayıplar Antropolojisinden Zihindeki Bilincin Egemenliğine 01-01-1970 03:00 Limbik Kaostan Kuantum Rezonansa 01-01-1970 03:00 Gölge Operasyonu: Beynimizdeki "Sistem" Fitresi Ve Toplama İnsanların Senfonisi 01-01-1970 03:00 Merhametin İnfazı 01-01-1970 03:00 Dağları Kurtaranlar, Evlerini Kaybedenler 01-01-1970 03:00 Cesaretle Yaktığınız Köprüler mi Sizi Kurtarır, Korkuyla Sığındığınız Limanlar mı? 01-01-1970 03:00 Aynada Gördüğünüz Siz misiniz, Yoksa Toplumun Diktiği Bir Kostüm mü? 01-01-1970 03:00 İnsanı İnsan Yapan Nedir? Sahip Oldukları mı, Vazgeçebildikleri mi? 01-01-1970 03:00 İnsanlık yeni bir bayram hikâyesi yazamaz mı? 01-01-1970 03:00 Görünmek mi, var olmak mı? 01-01-1970 03:00 Zalimin Karşısında, Mazlumun Yanında 01-01-1970 03:00 Kayısının Gölgesinde Kayıp Bir Dünya: Mahalle Nereye Kayboldu? 01-01-1970 03:00 Neden Lise Yılları Unutulmaz? 01-01-1970 03:00 Uyanış ve Sürüden Ayrılan Penguen: Yaşamak mı, Sürüklenmek mi? 01-01-1970 03:00 Günah mı, Saygı mı? Korku İle Yaşanan Hayat Gerçekten Bizim mi? 01-01-1970 03:00 İç Pusulan Bozulduğunda Hayat Kime Ait Olur? 01-01-1970 03:00 Tek bir taşla kaç kuş vurulur? 01-01-1970 03:00 Nöronların Sessiz Bilgeliği: Benliğin Ötesinde Bir Yaşam Mümkün mü? 01-01-1970 03:00 Beklentinin Kaygıya Dönüştüğü Yerde Yaşam Felsefesi 01-01-1970 03:00 Sadakat Ölçüsü Kaybolunca İnsan Kalmak Mümkün mü? 01-01-1970 03:00 Beyin Bir Bilgisayar Değilse, Zihin Nasıl Oluşur? 01-01-1970 03:00 “Ah Şu Kaliteli İnsan Rolleriniz Yok mu? Bitiyorum…” 01-01-1970 03:00 İnsan Neden Yaptığı Şeyin Hemen Sonucunu Görmek İster? Ve Neden Aniden Pişman Olur? 01-01-1970 03:00 Sessizliğin Bedeli: Düşünmeyi Unutan İnsan mı Oluyoruz! 01-01-1970 03:00 Neden Doymuyoruz? 01-01-1970 03:00 Neden iyi olan kaybeder! 01-01-1970 03:00 Kaderin Kaldırımında Özgürlüğümüz Ne Kadar? 01-01-1970 03:00 Kolumuzdaki saat zamanı mı gösteriyor yoksa içimizdeki boşluğu mu? 01-01-1970 03:00 Kaderin dili cesaretin çığlığı mı, korkunun fısıltısı mı? 01-01-1970 03:00 Dahilik mi, Delilik mi? 01-01-1970 03:00 Zihnin Sırtında Taşıdığınız Görünmez Yükler Ruhunuzu Nereye Sürüklüyor? 01-01-1970 03:00 Korku İle Yaşanan Hayat Gerçekten Bizim Mi? 01-01-1970 03:00 Ölümün Tesellisi 01-01-1970 03:00 Ölümden sonra dirilişe neden inanayım! 01-01-1970 03:00 Toplama Bir Dünyada Toplama İnsanlarla Yaşamak 01-01-1970 03:00 Başkasının mutluluğu neden içimizi kemirir? İnsan olmanın sınavı burada mı saklı? 01-01-1970 03:00 Phoenix ve Jolie'nin Sessizliğe İsyanı: Gazze'de Çığlık Var, Siz Neden Hâlâ Sessizsiniz? 01-01-1970 03:00 Kırık Dökük Bir Ben Ve Yeniden Başlama Umudu 01-01-1970 03:00 Hikâyelerim Öldü mü? 01-01-1970 03:00 Srebrenitsa'dan Gazze'ye Batı'nın Kan Lekeli Sessizliği 01-01-1970 03:00 Ekranın Gölgesinde Büyüyen Çığlık: Görmek Duyabilmek Midir? 01-01-1970 03:00 Medeniyetler Çatışmasına Doğru mu! 01-01-1970 03:00 Gerçekten Düşündüğünde Kaç Kişi Kalıyor Yanında? 01-01-1970 03:00 Gazze: Haritada Bir Nokta; Vicdanda Bir Kıyamet 01-01-1970 03:00 Kurban Bayramı mı, Kurban İnsanlık mı? 01-01-1970 03:00 Benimle Alay Ettiler, Sonra Ben Oldum 01-01-1970 03:00 Bir Çocuğun Kalbine Bomba Düşerse, İnsanlık Nereye Sığınır? 01-01-1970 03:00 Bir Mahallenin Kalbinde Unutulmuş Çocukluk Hatıraları 01-01-1970 03:00 Beni Neden Kimse Merak Etmiyor! 01-01-1970 03:00 Zamanın Dili 01-01-1970 03:00 Ne Zaman İnsan Uslanacak? 01-01-1970 03:00 Bilinçli Zihnin Engellerinden Nasıl Kurtulabiliriz? 01-01-1970 03:00 Gazze’de ölüm sıradanlaştığında, insanlık nerede duracak? 01-01-1970 03:00 Bilgi Çağında Cehalet: Gerçek Neyi Gösteriyor? 01-01-1970 03:00 Orucun Toplumsal Vicdan Dokunuşu 01-01-1970 03:00 İnsanlık ve İyi-Kötü Arasındaki İnce Çizgi: Aklın Rolü 01-01-1970 03:00 Geçmiş mi Gelecek mi! 01-01-1970 03:00 Yangın, İhmal ve Güvenlik: Bolu’daki Olaydan Çıkarılacak Dersler 01-01-1970 03:00 Anlam Krizi: İnsan Ne İçin Yaşıyor? 01-01-1970 03:00 Evrimsel Ahlak mı? İlahi Ahlak mı? İnsanlık Nerede Duruyor? 01-01-1970 03:00 Sosyal Medya ve İnsan İlişkileri Üzerindeki Derin Etkiler 01-01-1970 03:00 Geleceği Şekillendiren Z Kuşağı: Dijitalleşen Dünyada Kimlik ve Değerler 01-01-1970 03:00 Yapay Zekâ İle İnsan Beyni Arasındaki İnce Çizgi 01-01-1970 03:00 Z Kuşağı İle Neden Kuşak Çatışması Yaşanır? 01-01-1970 03:00 Amaçsız Mutluluk Mu Mutlu Amaç Mı? 01-01-1970 03:00 Güçlü toplum için reform şart mıdır?-2 01-01-1970 03:00 Güçlü Toplum İçin Değişim ve Süreklilik Şart Mıdır?-1 01-01-1970 03:00 İnsanlar Eşit Midir? 01-01-1970 03:00 Alışkanlıklarımızın Sınırı Nereye Kadar Olmalı! 01-01-1970 03:00 Varlık özgürlüğü kısıtlar mı 01-01-1970 03:00 İyi bir Toplum Olmanın Sistem Şartı-2 01-01-1970 03:00 Gelenek Bir İnanç Mıdır! 01-01-1970 03:00 Bir Eylemin Ahlaki Değerini Belirleyen Şey Nedir? 01-01-1970 03:00 Akıl İyi ve Kötüyü Ayırarak Mı İşler? 01-01-1970 03:00 Akıl Mı Fikir Mi Karışır? 01-01-1970 03:00 Akıl ve Sağduyu İle Adalet Erdemi 01-01-1970 03:00 Ahlakın kaynağı evrimsel süreç midir? 01-01-1970 03:00 İnsandaki Doğal Ahlaki İlke Kanıtlanabilir Mi? 01-01-1970 03:00 Tükenmişlik Hissini Yaşamak 01-01-1970 03:00 İradenin Sevgi ve Merhamet Eylemi 01-01-1970 03:00 Yüksek Düşünce İle İnanca Ait Düşünceyi Düşünmek 01-01-1970 03:00 Yüksek Düşünce İle İnanca Ait Düşünceyi Düşünmek 01-01-1970 03:00 Teknoloji Hayatın Kendisi Midir? 01-01-1970 03:00 İnsan Allah’ı (cc) Bilmeye Meyilli Bir Varlık Mıdır? 01-01-1970 03:00 Giysiye Bakıp Aldanmamak 01-01-1970 03:00 Acı İle Mutluluk Bir Arada Mı? 01-01-1970 03:00 Rasyonel Çaba Arttıkça Kesinlik Azalır Mı? 01-01-1970 03:00 Platon’a Göre Eğitim 01-01-1970 03:00 Zevkimiz okumaya dönüşür mü? 01-01-1970 03:00 Toplumun Rehberlik Servisi Aydınlar 01-01-1970 03:00 Kötüden İyi Çıkar Mı! 01-01-1970 03:00 Galen’e göre ahlakın kaynağı doğuştan mıdır? 01-01-1970 03:00 “Ben” bilinci Üç pizzacı 01-01-1970 03:00 Hayatın gerilimlerini aşmak mümkün müdür? 01-01-1970 03:00 Hayata anlamlı mı anlamsız mı bakmalı! 01-01-1970 03:00 İnsanın Sorularla Anlam Arayışı 01-01-1970 03:00 İman Mı İntihar Mı?/Tolstoy 01-01-1970 03:00 Yanılmışım Tanrı Varmış / Antony Flew 01-01-1970 03:00 Sözün Özleri 01-01-1970 03:00 Z Kuşağının Zihin Dünyasındaki Kırılmalar 01-01-1970 03:00 Erken Karar Verme Hastalığı 01-01-1970 03:00 Özel Bireylerin Dünyası 01-01-1970 03:00 Otizmli Yağmur Adam Raymond 01-01-1970 03:00 Aklın Tarihsel Gelişimi 01-01-1970 03:00 Ateizm, teizm, agnostisizm ve deizm nedir? 01-01-1970 03:00 Hayatı Sebep ve Süreç Odaklı Yaşayıp Anlamlı Kılmak 01-01-1970 03:00 Yalnızlık Aforizmaları 01-01-1970 03:00 İnsanın Aşk Halindeki Beyanı Dua 01-01-1970 03:00 Altıncı His 01-01-1970 03:00 Gençler için ne yapmalı? 01-01-1970 03:00 Yalnızlık Niçin Ruh, Akıl ve Allah’a Mahsustur? 01-01-1970 03:00 Ölüme Teselli Aramak 01-01-1970 03:00 Medeniyetin Yolu Batı’dan Mı Geçer? 01-01-1970 03:00 Şehrin Öbür Tarafından Koşarak Gelen Adam 01-01-1970 03:00 Bilgi Bilinç ve Özgürlüğe Adanmış Kadın Hypatia 01-01-1970 03:00 Dert İnsanı Olmak 01-01-1970 03:00 Aşk imanın özgürlük bedeli midir? 01-01-1970 03:00 Suskun Yıldızların Gizemli Bakışı 01-01-1970 03:00 Kurban bayramınız mübarek olsun! 01-01-1970 03:00 Depremde vefat eden babalar anısına…Babasızlık Nedir Bilirim 01-01-1970 03:00 Din İle Varlık Sınırında Kapı Açmak 01-01-1970 03:00 Sanatla Varlık Sınırında Pencere Açmak 01-01-1970 03:00 Bir Yer Var Biliyorum Ama Anlatamıyorum… 01-01-1970 03:00 Bir Yer Var Biliyorum Ama Anlatamıyorum… 01-01-1970 03:00 Gönül Bahçesinde Yürümek 01-01-1970 03:00 Gözyaşım Düştüğü An 01-01-1970 03:00 Gönül Bahçesinde Yürümek 01-01-1970 03:00 Tefekkürün Serencamı 01-01-1970 03:00 Denizde Yürümek 01-01-1970 03:00