İki kardeş vardı. Yatalak annelerine bir gece biri, diğer gece öteki bakacaktı. Öyle anlaşmışlardı. Abid olan kardeş nafile ibadete çok düşkündü, sabaha kadar ibadet ederdi. Bunun için, kardeşine,
“Bugün de anneme sen hizmete devam et, ben de yine ibadet edeyim” derdi.
Annesine bakma sırası hiç ona gelmezdi. Kardeşi, onun da sevap kazanması için Abid olan kardeşine, bazen (Bugün sıra sende) derdi.
Bu Abid genç, rica eder, sabaha kadar ibadetle meşgul olurdu.
Yine bir gece sabaha kadar yaptığı ibadetten duyduğu hazdan dolayı kardeşine, her zaman olduğu gibi sırayı bozarak, "Bu gece de bana izin ver ibadet edeyim"
dedi.
Kardeşi kabul edip annesine hizmete gidince, bu ibadet etmeye koyuldu.
