Etrafta hüzün verici bir sessizlik… Yine babasızlık günlerim aklıma geliyor…
Elbette, şefkat dinlendiriyor, masal sakinleştiriyor, sevgi uysallaştırıyor, aşk teslim alıyor, iman tatmin ediyor, şiir yumuşatıyor, hatırlamak ısıtıyor, hayal neşe veriyor, hatıra birleştiriyor, ümit bağlatıyor, arzu coşturuyor. Baba bütün bunların hepsinden de öte…
Babasızlık nedir bilirim…
Yüreğinde onulmaz kara bir delik açılır, bütün acı ve kederi içine çeker. Acır sol yanın…
Başka dostluklar ve sevgilerle bastırmak istersin. Ne mümkün…
Onun yeri dolmuyor, olmuyor ve kapanmıyor…
