Köşe Yazıları
Giriş Tarihi : 27-12-2022 10:52   Güncelleme : 27-12-2022 10:52

DÂİM ALLAH!

Merhum Karaca Dedem, beş vakit namazını camide kılardı. Camiden gelince eline Kur’an-ı Kerim’i alıp okurdu. Mübareğin ağzı hiç boş kalmazdı, Kur’an okumadığı zaman da tesbihini eline alıp evrad ve ezkarla meşgul olurdu. Bir de sık sık, “Dâim Allah! Dâim Allah!” derdi.

DÂİM ALLAH!

Bu “Dâim Allah!” lafzı üzerine, yüzlerce cilt kitap yazılsa yeridir. Zaten nice ilim ehli, bu lafzı şerh eden eserler yazmışlar. Aklım yetti yeteli de bu mübarek kelimenin peşine düşmüşüm. Tıpkı Asr-ı Saadet’ten itibaren asırlar boyunca bu mübarek kelime ile yanıp tutuşan büyüklerimiz gibi.

Osmanlı ordusunda mehteran bölüğü kurulduktan sonra, bu bölük cihad için hücuma geçilmeden önce mutlaka şöyle bir okuyuşu yapar: Önce gür sesli bir nefer, “Nasrun minellahi ve fethün karîb. Ve beşşiri’l mü’minin” der. Daha sonra hep bir ağızdan, “Ya Muhammed!” denilir.

YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ

Recep YAZGANRecep YAZGAN