İmparatorun bile kıskandığı dillere destan beyaz atına imparator çok para teklif etse de yaşlı adam onu satmaya yanaşmamış.
“Bu benim için yalnızca bir at değil, bir dost, insan dostunu satar mı?” demiş.
Bir sabah bakmış ki, at ahırda yok.
Olayı duyan köylüler, ihtiyarın başına toplanmışlar.
“Ah ihtiyar, ah! Bu atı sana bırakmayacakları, onu senden çalacakları belliydi. Atı imparatora satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın!” demişler.
