Bir deve, bir öküz ve bir koç yolda giderlerken bir bağ ot buldular. Koç, diğerlerine şöyle dedi:
- Bunu paylaşırsak hiç birimiz doymayacağız. En iyisi kim daha yaşlı ise bu otu o yesin. Yaşlılara hürmet etmek gerekir. Hadi bakalım; her biriniz hayatınızın başlangıcını söyleyin. Böylece kim daha yaşlı anlaşılsın.
Koç, bunları söyledikten sonra, kendi doğuşunu özetledi:
- Benim doğuşum, İsmail Peygamber’in koçuyla başlar. O zamandan beri varım ben.
Koç, daha sonra sözü öküze bıraktı. Öküz;
- Ben, Adem Peygamber bir öküzle çift sürerken daha küçücüktüm, dedi.
Deve, baktı ki öküz daha ilk insanın yaratılış zamanına gitti; başını indirip otu aldı. Hiçbir şey demeden otu yedi. Sonra da onlara şöyle dedi:
- Benim için doğum tarihine zaten hacet yok. Bende bu gövdeyle bu uzun boy varken, doğum tarihine ne gerek var ki!
