Hayatına giren insanların seni anlamayışından veya arkandan iş çevirmelerine kahrolursun. Ne ahlar biter ne de vahlar, sanki dünyada bir sen varsın ve bir tek senin başına geliyor böyle olaylar zannedersin, sürekli neden sorusunu sorarsın ve ben ne yaptım da bunlar benim başıma geliyor diye içlenirsin.
Sakın Umudunu Kaybetme, Umudunu Kaybeden Yarınlarını Da Kaybeder
Bazen heves kalmaz, her şeyden ve herkesten uzaklaşıp sessizliğe bürünmek ister insan. Geçmişteki anılar, pişmanlıklar akla gelir ve kalbine bir sızı girer, nefesin kesilir ve gözlerin kararır birden.
Recep YAZGAN















































































































































































































