Ölüm anı geldiğinde ya da kıyamet koptuğunda herkes olduğu yerde kalakalacak. Kıpırdama ve oyalanma olmayacak. “O gün varıp durulacak yer Rabbinin huzurudur.” (Kıyame/12) Ölmek üzere olan insanların ailelerine yaptıkları tavsiye gibi bir tavsiyeye yeltenemeyecekler. Çünkü her insanın başında taşıyamayacağı ağır bir yükü vardır. Yükün altında ezilmişlerdir artık.
Sabahleyin şen şakrak bir şekilde evlerinden çıkmışlardı ancak evlerine dönemediler şimdi. Akşamleyin evlerine mutlu ve huzurlu bir şekilde gelmişlerdi ancak sabahleyin çıkıp iş yerlerine gidemediler. Okullarından evlerine dönemediler. Şehirler arası, ülkeler arası yolculuğa çıkmışlardı. Geziyorlardı, yiyip içiyorlardı, ticaret yapıyorlardı, caka satıyorlardı, tiyatro izliyorlardı, konserde halay çekiyorlardı, sinemada oyalanıyorlardı ancak evlerine dönmeye fırsat ve imkân bulamadılar. Uçağa binen inmeye, inen yürümeye, oturan kalkmaya, uyuyan kıpırdamaya zaman ve imkân bulamayacak o gün.
