Ayşenur Kevser Eskicuma

Bir yerlerden duymuştum ben seni Devrilen koca tarihin tutuklu sayfalarında En mahrem heveslerinde dünyanın En müstehcen kelimelerinde hakikatin Toprağın devrilen çınarlarında ve Avare kahkahalarında sevdanın.   Eğer bir șiir olarak döküldüysem yazgına  Nil'in o bulanık suyunda yıka ve Kudus'ün güneşinde kurut kanımı Sonra sakla beni aşkın mahzenlerinde Çürüyen bir ceset değilim ben!   Ebruli bir kanat çıksa sancılarımdan göklere doğru Elbet uğursuz aksamlar karalanır tek satırda Heyecandan dokuz doğurur Burçlar yıldızlara karışır Leylaklar vaktinden önce koşar bahara Çürüyen bir ceset değilim ben !   Tutuyor kitaplar sözlerimi Yok olurum Kevserinde Sevdamla gün batar çıkarım yeşilliğine Sarp kayalarına ekerim așkı Ve bir türkü dinlerim sükutundan Rukû'ya  dalar  ve secden olurum, secden ölürüm! Bu bembeyaz gecede... Çürüyen bir ceset değilim ben!   Gönül isterdi ki kucaklayasın tüm duygularımı Ve öpesin şiirlerimden... Sürüdüm gururumu taktım peşime kıskanılası vuslatı Sevilmeyecek gibi değildir kahrım Sana boyutları Diclenin eteğinden Anadoluyu saran bir destan getirdim... Çürüyen bir ceset değilim ben!