Kıymetli Bir Eğitimcinin Hatırası Üzerinden; Eğitim

İnsan doğarken en güzel fıtri yeti ve donanımlarıyla doğar. Bu donanımın muhafaza edilmesi şartıyla kendini en üst düzeyde eğiten olur. Ve bu nezih haliyle Kur-an insandan; eşyanın ve var oluşun tüm veçheleri ve hikmetleriyle “Okunmasını” emrederek, insanın kendindeki yetileri üst düzeyde kullanmasını ister.

Vahyin kodlarıyla “bilmediğini de öğreterek” (Alak/4) erdemi, ahlaki unsurları yükler. Fakat süreç içindeki aile, çevre, toplum, kurumsal eğitim unsurlarıyla orijinindeki yetileri çoğunlukla öğüterek, belirlenen kalıba girer.

Kendini eğitebilen ve eğitebilecek olan insan, öğretilen konumuna girer. Çünkü eğitim; kişinin bilgiye ve bilmeye tevessül etmesiyle, öğretim; kişinin zorla ona itilmesi, dışarıdan belli bilgi içeriklerinin müdahalesiyle olur.

Yani öğretim çoğunlukla mekanı, zamanı belli profesyonel kadrolarla verilen öğretme şeklidir. Bağımsız değil, kalıpsaldır.

YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ