Oruç Bozan Susuzluk...

Dudaklarından çağıldayan vaadlerinin Bir saçmalığı andıran Yol yordam bilmez vurgularına bakarak Hatırladım șairliğimi   Dilimde efsane ninniler hecesiz kaldı Șairin dönüșü Ikindileyin șiir yangınını ateșleyen Söküp çıkarabilsin diye yalnızlığını muhakkak Tufanı Kevser'in bağrında yakalayan Gönlü Habil ile kızıl bir düș yatağındayken Kabil'e ihanet eden șairin Yanılgısı Simdi yakıștı mı sellere karıșan Yağmurlarında kuruyan dualarıma? Șu benim susuzluğum Hangi ara  attı sizi yangınlara? Uğursuz nasıl olsa ölücek șiirleri Ustura tașıyan kalbi  kesicek mısralarını Hak eden Yağmuru bol adamlar Beyaz yüzlü adamlar Onlara yakıșır șair olmak Oruç bozan susuzluklar bana... Dön çaylaklar cehennemine Herkes sağlam Sen bostan korkulugu...   Sahipsiz topraklarda kaldı ayak izimiz Kuraklığında soluk aldığımız semsabatı Güneșle yitirdik...