“Allah’ın kendisine verdiği iktidara dayanarak rabbi hakkında İbrahim ile tartışmaya giren kimseyi görmedin mi? İbrahim “Rabbim hayat veren ve öldürendir” deyince o, “Hayat veren ve öldüren benim” dedi. İbrahim “Allah güneşi doğudan getirmektedir, hadi sen de onu batıdan getir” dedi. Bunun üzerine inkarcı ne diyeceğini bilemedi. Allah zalimler topluluğuna rehberlik etmez.” (Bakara/258) Putlara belli bir yere kadar güç ve kuvvet verilir tapıcıları tarafından. Putlar kendilerine sınırsız güç verilemeyen varlıklardır. Sınırsız güç sadece Allah’ındır. Sınırsız gücün Allah’a ait olduğunu hemen herkes kabul etmektedir. Ancak yine de bazı güçler putlara raci kılınmakta. İşte sapıklık da budur.
Putlara tapınmak çıkar ilişkisinden başka bir şey değildir. Kimi insan menfaati olduğundan, kimi insan makam ve mevki uğruna bazı varlıkları ilah edinmektedir. Kimi insan ırkını yüceltmek, kimi insan diline bir paye kazandırmak için bunu yapmaktadır. Kimi insan vatan, kimi insan millet, kimi insan da Sakarya edebiyatına kendisini kaptırdığı için bu derekeye düşmektedir. “İbrahim onlara şöyle demişti: “Sizler, sırf dünya hayatında aranızdaki sevgi (ve çıkar) ilişkisini sürdürmek için Allah’ı bırakıp kendinize birtakım putlar edindiniz. Sonra kıyamet gününde birbirinizi reddedecek, birbirinize lanetler yağdıracaksınız. Varacağınız yer cehennemdir; hiçbir yardımcınız da olmayacaktır.” (Ankebut/25)
Bu çıkar meselesi bittiğinde her şey netleşecek ancak bu sefer de büyük bir kavga ateşlenecek. “Onlar ise ancak, (“Görelim bakalım!” diyerek) Kur’an’ın bildirdiği sonucu (te’vilini) bekliyorlar. Onun bildirdiği sonuç gelip çattığı gün, önceden onu unutmuş olanlar derler ki: “Gerçekten Rabbimizin peygamberleri hakkı getirmişler. Şimdi bizim için şefaatçılar var mı ki bize şefaat etseler veya (dünyaya) döndürülsek de yaptıklarımızdan başkasını yapsak?” Gerçekten onlar kendilerine yazık etmişlerdir. (İlah diye) uydurdukları (putlar) da onları yüzüstü bırakarak uzaklaşıp kaybolmuşlardır.” (A’raf/53)
Günün birinde kimin kime, nasıl ve niçin taptığı, putların karşısında saygı duruşunda bulunmanın sebebi, esas duruşun manasının ne olduğu mutlaka ortaya çıkacaktır. Ancak geri dönüş yok.
Kimse, birilerinin tayin ettiği puta tapmadı diye; kimse, geçmişten gelen bazı putların karşısında el pençe saygı duruşunda bulunmadı diye zorlanmamalı ve ceza-i işlemlere tabi tutulmamalı. Böylesi bir durum insan haklarına da, vicdana da terstir.
İslam’da ihlas ve samimiyetin var olduğu gibi beşeri dinlerde de ihlas ve samimiyet var olmalıdır. Baskı ve zorlama insanlarda var olan ihlas ve samimiyeti ortadan kaldırır. İslam’dan nasiplenmeyenler kendi dinlerini baskı ve zorlamayla kabul ettirmeye çalışırlar.
Her bir ibadet mutlak manada bir dinin tezahürüdür. O halde dinleri tanımamız, beşeri dinleri hayatımızdan tart etmemiz lazım.
Dinler, ilahi ve beşeri olmak üzere ikiye ayrılır. Aslı ilahi olup zamanla müharref olmuş olan Yahudilik ve Hristiyanlık gibi dinler de vardır. Şimdiye kadar bozulmayan ve kıyamete kadar da bozulmayacak olan İslam dininin hükümleri geçerlidir ve berraktır. Şek ve şüpheye mahal yoktur. İsteyen çelişki arasın ama bulamayacağını ilan etmeye hazırım.
Şimdiye kadar anlattığımız ayetler İslam’ın birer emri olduğuna göre putlar birer ilahtır. İbadeti, saygı duruşunu, tapınmayı ve el pençe kıyamda durmayı hak eden varlıklar değillerdir.
Ancak beşeri dinlerin varlığını unutmamak, insanlarımıza sürekli hatırlatmak gerek. Beşeri dinler dün varlardı, bugün varlar yarın da var olacaklardır. İnsanın var olduğu her yerde beşeri dinler de var olmaya devam edeceklerdir. İslam’ın gelişiyle beşeri dinler tedavülden kaldırılmış olup imtihan gereği varlıklarını devam ettireceklerdir. “Şeytan’a ibadet etmeyin.” (Yasin/60) ilahi emri bu durumun en bariz göstergesidir. Dileyen Allah’a ibadet eder dileyen de şeytanın birer numunesi olan putlara ibadet eder.
İlahi dinler ile beşeri dinler, yol ve yöntem bakımından olabildiğince farklılık arz ederler. Aydınlık ile karanlık gibi… Gece ile gündüz gibi… Adalet ile zulüm gibi… Ancak aydınlığı hiç yaşamamış, görmemiş ve hiçbir yerde karşılaşmamış bir insanın gözleri karanlığa alışacağından, karanlığı yani zülumatı aydınlığın ta kendisi olarak görüyor olabilir.
Taptığı, saygı duruşunda bulunduğu putları put olarak görmeye yanaşmayabilir de.
O yüzden bazı insanlar, beşeri dinlere tabi oldukları halde ilahi dine mensup olduğunu iddia edecek kadar zevzekleştiklerine de şahit olabiliyoruz bu dünya arenasında.
Unutmayın, beşeri dinlerin de ilahları vardır. Beşeri dinlerin de peygamber yerine konulan liderleri vardır, beşeri dinlerin de ilah yerine geçirdikleri önderleri/putları vardır. Beşeri dinlerin de Kur’an yerine koydukları ve sabah akşam okudukları kitapları vardır. Bu kitaplarına ölümüne bağlılık yemini eden müntesipleri de eksik olmayacaktır. Ancak beşeri dine mensup bu insanlar yaptıklarını şirk olarak görmedikleri gibi taptıklarını da birer put olarak görmeye yanaşmazlar.
Onların da ibadet nevinden yerine getirdikleri bazı ritüelleri vardır. Onların da ibadet mekanları, ibadet zamanları ve ibadet şekilleri vardır. Onların da ibadetlerinin ne zaman başlanacağı nasıl sürdürüleceği ve ne zaman sona ereceği ile ilgili kural ve kaideleri vardır. Onların da yaptıklarına karşılık alacakları mükafatlar veya karşılaşacakları cezaları da vardır.
Ancak İslam dininde var olan inanç ve ibadet şekillerinin tıpkısının aynısını ya da bir benzerini beşeri dinlerde aramaya kalkışmayın. Aynısını bulamazsınız zaten.
İslam’ın ibadet ve inanç anlayışı kendisine hastır.
Her beşeri dinin inanç, ibadet ve muamelatı kendisine özeldir.
Allah; kendisinin karşısında secdeye kapanmayı isterken, putlar ise saygı duruşuyla yetinirler. Allah cenneti vaad ederken putlar hüsranı yaşatırlar.