Canım yavrum Filiz'im. Sana bunları yazmamın bir sebebi var. Bugün 10 Mart 1968, Kurban Bayramı'nın birinci günü. Bugün yine annen seni bana göstermedi. Telefonları yüzüme kapatıyor, mektuplarımı okumuyor.
Senden ayrılalı iki ay oldu. Seni bin yıl görmemiş gibi özledim. Artık tatlı yüzün, yavaş yavaş hafızamdan siliniyor. Göğsüme dokunan o küçücük elinin sıcaklığı azaldı. Günlerdir cehennemin dibindeymiş gibi acılar içindeyim.
Bin kere adını fısıldadım.
Bin kere Allah'a dua ettim seni bana göstersin diye.
Korkular içinde sana geldim. Bana kapıyı açmayacaklarını bile bile.
YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ
