Çocukluğa özlem!
Bakma öyle şaşkın şaşkın gülen gözlerle, gözlerime çocuk! Bizi de sardılar patiska kundaklara, sarmaladılar tahta beşiklere, Bizim için de yapıldı lohusa şerbetleri Kırk uçurtmalar, diş buğdayları Biz de uyuduk göğsünde anamızın En masum uykuları… Biz de ağladık olur olmaz şeylere Mızıkçılık yaptık oyunlarda hayatı hep horoz şekeri tadında sandık çarşamba merkez ilk okulu bahçesinde, yakan toplar, birdir birler, biriktirdiğimiz gazoz kapaklarıyla misket oynadık. Canımız sıkıldı, üzüldük yenilince Çarşamba Yeşil ırmak kıyısında, çocuk parkında salıncak sefası sonrası, saray sinemasında 3 filim birden tadındaydı, coşkulu pazarlarımız Oysa ne ağır yenilgiler alacaktık sonra Ne çok aşklarda yanacaktı canımız En zor kazanılan oyun… Hayatmış! Sonra anladık… Gösterişli kutlamalar olmasa da Bizde üfledik yaş günlerinde mumlu pastalara Küçük ellerimizle alkışladık sönünce Bilmiyorduk ki ne çok mumlar yakacaktık sonra İmkânsız düşler için Ellerimiz kaç kez boş kalacaktı Sonra anladık... Bizde çizdik sayfalara Mutlu bir ev, yanına ağaç, mavi bulutlar ve ardından, gülümseyen güneş Oysa yan yana ama çok uzak Hayatlar varmış yaşanan Evler mutlu değilmiş her zaman Gri de olurmuş bulutlar! Sonra anladık... Biz de ter içinde oynadık sokaklarda Düştük, bizim de yaralandı dizlerimiz Üfleyince hemen geçmiyormuş meğer tüm yaralar Hastalıklar, dermansız dertler Ölüm diye bir şey varmış! 11 yaşın 31 ekimin de, son bulan çocukluğumda, babamdan Sonra tanıdık, yetimliği ve ölümü Bakma öyle şaşkın şaşkın gülen gözlerle, gözlerime çocuk Yaklaş, tut ellerimden! Beni de al götür çocukluğuna Çok yoruldum büyümekten. ocak 2011 Y. Metin SEVİNDİK
