Şimdi bir yazar düşünelim. Öyle bir kitap yazmış olsa ki; o kitabın bir noktasında bir sayfa, bir kelimesinde bir bölüm, bir satırında bir kitap yazılı olsa, her yerde sergiler ve o sanatı ilan etmeye çalışırız. O halde;
“Bir kelime-i kudreti, meselâ “bal arısı”nı ekser eşyaya bir nevi küçük fihriste yapmak...” (2/295) ifadesini anlamaya çalışalım.
Bal arısı nasıl bütün eşyaya küçük bir fihristelik yapıyor bir tahlil edelim.
Bir kitabın içerisindeki konuların neler olduğunu ve nelerden bahsettiğini öğrenmek isteyen birisi ne yapar? Önce kitabın fihristine bakar ve böylece de kitabı okuma merakı veya programı aydınlığa kavuşur.
Fehim, ifhamdan yâni anlamak, anlamaktan kolaydır. İşte bir zehirli sinek olan bal arısı, en güzel tatlı olan bal yapımı için görevlendirilirken, ona neler yerleştirilmiş bazılarını saymaya çalışalım:
Botanik bilgisi yerleştirilmiş. Hem çiçekleri tanıyor, hem onlardan bal hammaddesini topluyor, hem o çiçek grubu arasında çiçeklerinin ve nesillerinin devamı için döllenmeye aracılık ediyor, hemler çoğaltılabilir.
