Hz. Peygamber (s.a.s.)’in Mekke Dönemi’nde miladi 621 yılında İsrâ ve Miraç olayları gerçekleşmiştir. İsrâ sözlükte; geceleyin yürümek, Mi'rac'da; göğe çıkmak demektir. Peygamber Efendimiz hicretten bir buçuk yıl önce Recep ayının 27. gecesi Mekke'deki Mescid-i Haramdan Kudüs'teki Mescid-i Aksa'ya bir mucize olarak götürülmüş, oradan da göklere yükselmiştir. İsrâ mucizesi aynı isimdeki İsrâ suresinin 1. âyetiyle sabittir. Bu mucizeyi Allah (c.c.) Kur’ân-ı Kerim’de şöyle açıklamaktadır: “Kendisine âyetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu (Muhammed’i) bir gece Mescid-i Haram’dan, etrafını mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ya (İsrâ -gece yürüyüşü- ile) götüren (Allah, her türlü noksanlıktan) münezzehtir. Şüphesiz ki Semi’ (her şeyi işiten) ve Basîr (hakkıyla gören) ancak O’dur.” (İsrâ, 17/1)
Mirac ise Hz. Muhammed’in (s.a.s.) Mescid-i Aksa’dan semalara çıkarılmasının adıdır. İbn Kesir şöyle der: “İsrâ ve Miraç hem ruhen hem de bedenen gerçekleşmiştir.” Miraçta Hz. Muhammed (s.a.s.)’e şu üç şey verildi: “Beş vakit namaz verildi, Bakara Suresinin son kısmı (Amenerresulü) verildi ve bu ümmetten Allah’a şirk koşmadan ölen kimsenin günahlarının bağışlanacağı haberi…” İslâm'ın şartlarından biri ve dinin direği olan namaz, Mirac gecesinde farz olmuştur. (İbn Kesir, s. 305)
