Yasanın kapsamı son derece geniş tutulmuş, Maliye Bakanlığı, gümrük ve ticaret bakanlığı, Belediyeler, Sosyal güvenlik kurumu, İl özel idarelerinde içinde bulunduğu bir çok kamu kurum ve kuruluşuna ait borçlar yeniden yapılandırılacak.
Genel olarak bir kıyaslama yapıldığında bir önceki yapılandırma yasası olan 6552 sayılı kanuna göre kapsam genişlemiş, alacaklı kamu idarelerinin vazgeçtiği tutar artmış, matrah artırımı, stok ve kasa düzeltme hakkı, varlık barışı gibi tüm kesimlerin sabırsızlıkla beklediği kapsamlı bir yasa çıktı. Böyle kapsamlı bir yasa çıkarmakta ki maksat öncelikle kamu harcamalarına kaynak sağlamak olsa da piyasalarda yaşanan yoğun darboğazdan dolayı bir de iş çevrelerini ağır vergi yükünün altında ezmemek için ve elbette 15 Temmuz Darbe girişimi sonrasında devletin milletine minnettarlığının bir göstergesiydi.
Tüm kesimleri mutlu eden bu yasa, içinde ki özellikle bir madde iş dünyasının büyük bir kısmının içinde bulunduğu gerçekte ki stok tutarının kayıtlarda ki stok tutarından çok daha az olduğu durumlarda ki işletme sahipleri için bir hayal kırıklığına sebep olmuştur. Yani yaptığı satışların bir kısmını belge düzenlemeden yapan işletmelerden bahsediyor durumdayız. Yasada ki ilgili madde aynen şu şekildedir; “Gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri kayıtlarında yer aldığı halde işletmelerinde mevcut olmayan emtialarını, bu kanunun yayımlandığı tarihi izleyen üçüncü ayın sonuna kadar, aynı nev’iden emtialara ilişkin cari yıl kayıtlarına göre tespit edilen gayrisafi kar oranını dikkate alarak fatura düzenlemek ve her türlü vergisel yükümlülüklerini yerine getirmek suretiyle kayıt ve beyanlarına intikal ettirebilirler” yani özet bir ifadeyle sanki hiç torba yasa çıkmamış gibi normal kar oranıyla fatura edip hem gelir veya kurumlar vergisini hem de katma değer vergisini tam olarak ödemek durumunda bırakılmıştır bu tür işletmeler.
Yasanın neresinden çifte standart çıkıyor birazda ona değinelim. Her şeyden önce ilk çifte standart yasanın geneliyle bahse konu madde arasında çıkıyor. Yasa hem yazım hem komisyon hem de genel kurul aşamasında üzerinde çalışılırken toplumun genelini kapsamak, tabiri caizse genel bir rahatlama yaşatmak için yapılmış olmasına rağmen Küçük ve orta boy işletmelerin (KOBİ) büyük bir oranının içinde bulunduğu bir çıkmazı kapsam dışı bırakmıştır.
Yasanın içerdiği ikinci çifte standart ise eczanelerdir. Çünkü bahse konu stok çıkmazının en yaygın olarak yaşandığı meslek gruplarından biri olmalarına rağmen yukarıda tam metnini verdiğim yasanın tek istisnası eczaneler olmuştur. Eczaneler dışındaki herhangi bir işletme stok affından yararlanmak için normal KDV oranı %8 ise bu orana karşılık gelen tutarın tamamını ödemekle yükümlü olurken eczaneler normal KDV oranı olan %8 KDV ödemek yerine yarsını yani %4’ünü ödeyerek bu yükümlülüklerini yerine getirmektedirler.
Konunun tam da burasında akla iki soru geliyor… Soru 1; Amaç kaşıkla verip kepçeyle geri almak mıdır? Soru 2; Eczaneler toplumda kimsenin haberi olmadan büyük bir sektörsel çöküntüye mi düştü? Bu soruların bir cevabı var mıdır, varsa da kim ne zaman cevap verir bilmiyorum ama Anayasamızın 10.maddesinde yer alan Herkes……….. ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir ifadesine sonuna kadar inanan biri olarak bu çifte standarda da bir çözüm bulunacağı inanç ve temennisiyle…
Murat Türk
