"Sanat" etiketi altında piyasaya sürülen ve aralarında çok satanlar listesindeki birçok eserin de bulunduğu kitaplar, pedofili, ensest ve tecavüz gibi insanlık dışı suçları normalleştirerek toplumu derinden yaralıyor.
Türk toplumunun kadim değerlerini hiçe sayan ve "solcu aydın" kimliğiyle hareket eden bazı yazarlar, kaleme aldıkları eserlerde sınır tanımıyor. Çocuk tacizinden enseste, hayvan tecavüzünden eşcinsel sapkınlığa kadar her türlü ahlaki yozlaşmayı "sanat" adı altında okuyucuya sunan bu isimler, toplumun geleceği olan çocukları ve gençleri hedef alan bir zihniyetle hareket ediyor.
Sözde Yazarlardan Mide Bulandıran "Eserler"
Müstemleke aydını zihniyetiyle hareket eden isimlerin, yazdıkları sayfalar aracılığıyla toplumun vicdanını yaralayan ifadelere yer vermesi tepkileri beraberinde getiriyor. Okurların büyük kısmının "normalleştirme" ve "özendirme" olarak nitelendirdiği sahneler, modern edebiyat adı altında adeta bir zehir gibi servis ediliyor.
Ahmet Ümit: Kırlangıç Çığlığı adlı kitabında çocuk tacizcisi karakterleri masumlaştırarak, "Belki de yazsaydı yahut yazabilseydi vazgeçerdi çocukları taciz etmekten" ifadeleriyle tacizi hafifletmeye çalışıyor.
Ferhan Şensoy: Elveda SSK isimli kitabında, hayvan tecavüzünü iştiyakle betimleyen iğrenç ifadelere yer veriyor.
Elif Şafak: Mahrem adlı eserinde küçük bir çocuğun maruz kaldığı cinsel istismarı, detaylı ve ürkütücü bir şekilde tasvir ederek pedofili içeren ifadeleri kitabına taşıyor.
Ayşe Kulin: Gece Sesleri adlı romanında, bir bebeğin yetişkin tarafından istismarını ve ensest ilişkileri, okuyucunun midesini bulandıracak bir üslupla aktarıyor.
Tecavüz ve İstismar "Sanat" Değil, Suçtur
Toplumun en hassas olduğu nokta olan çocukların istismarı, bu sözde edebiyat eserlerinde eleştirel bir yaklaşımdan ziyade, adeta bir "yaşam biçimi" gibi sunuluyor. Edebiyatın evrensel değerlerini ve insan haklarını savunması beklenirken, tam tersine bu eserlerin pedofiliyi normalize etmesi, uzmanlar tarafından büyük bir tehlike olarak değerlendiriliyor.
Akademik incelemelere ve okur yorumlarına da yansıyan bu durum, yazarın toplumdaki çarpık ilişkileri yansıttığı savunmasının ardına sığınarak, aslında çocuk istismarının ve sapkınlığın zihinlerde normalleşmesine yol açıyor. Geleceğin teminatı olan çocukların, bu tür paçavralarda işlenen şiddet ve istismar sarmalına karşı korunması gerektiği, yetkililerin bu noktada daha hassas bir denetim mekanizması oluşturması gerektiği vurgulanıyor.
Edebiyat adı altında pazarlanan bu "ahlaksızlık bültenleri", sadece yozlaşmanın bir göstergesi değil, aynı zamanda milli ve manevi değerleri yok etmeyi amaçlayan bir operasyonun parçası olarak kabul ediliyor. Okurların, kitap seçimlerinde bu etik dışı içeriklere karşı çok daha dikkatli olması çağrısı yapılıyor.
