Her insan hayatta iken öldükten sonra iyi anılmak ve hatırlanmak ister, insan hayırla anılmayı sever. Kim iyi biri olarak hatırlanmak ve anılmak istemez ki. İnsan iyi anış ve kötü anışlarının karşılığını dünyada ve ahirette, mutlaka görür. Öldükten sonra bıraktığımız en değerli miras, mal ve mülk değil, iyilikle anılmak ve hatırlanmaktır. Bizi bu dünyada kim iyilikle anarsa dünyada iyilikle anılsın..
İyilikle anmayı ahlak haline getirenleri Hakkın katında iyilikle anılır..Halkı nasıl anıyor ve hatırlıyorsak halkda bizi öyle anar. İyilikle anmayı sevenler, kimseyi kötülükle anmazlar.Kişileri iyilikle anış onlar için yapılan bir duadır. İyi anış sahibleri bu davranışı Allah için yapar gösteriş olsun diye yapmazlar. Bir kimse, bir kimse hakkında iyi söylerse o hayır, o iyilik, kendisinedir. Halka ne yapıyorsak, halkı nasıl hayırla, şerle anıyorsak hepsi de dönüp bize gelir..
