Almanya’da basın çalışanlarına bunun gibi söz ve fikir hürriyetinin kısıtlamasının izdüşümlerini, toplumun önde gelen kanaat önderleri ve ünlü düşünür ve edebiyatçılara da uygulamaya başlayacağına tanık olacağımız aklımıza gelmezdi. Buna da şahit olduk şu günlerde.
Şiiri aynı anda üç gazete yayınlandı
Soğanı Soyarken, Teneke Trampet, Dişi Fare, Kurbağa Güncesi, Yengeç Yürüyüşü gibi Alman edebiyatının -Türkçe’ye de çevrilen- ünlü eserlerinin Nobel edebiyat ödüllü yazarı, 84 yaşındaki Günter Grass da bunun mağdurlarından birisi oldu. Yazar, güncel bir şiirinden dolayı Almanya’nın entelektüel gündemini meşgul etmeye devam ediyor.
ABD'li New York Times, İtalyan La Repubblica ve Alman Süddeutsche Zeitung'da eşzamanlı yayınlanan 'Söylenmesi zorunlu olanlar' isimli şiiriyle, İsrail'in İran'a askeri operasyon düzenlemesine izin verilmemesi gerektiğinin altını çizen, geçmiş yıllarda Irak işgaline de karşı çıkan Grass'ın Almanya'nın İsrail'e son teknoloji bir denizaltı satışını da eleştirdiği şiirinde, ayrıca nükleer bombaya sahip olduğu bilinen İsrail'i kontrol etmeyi kimsenin düşünmediğini belirtti.
İran’ın, atom bombası elde etmek istediği suçlaması ile gündemde olduğu bir dönemde Günter Grass’ın, İsrail’deki varlıkları bilinen sayısız atom silahlarını ve Almanya’nın İsrail’e yüksek atom teknolojili denizaltılarla verdiği desteği dile getirerek ‘Kral çıplak!’ demesi Almanya’da pek söylenmeyen bir tabuyu gündeme getirdi.
Söylenmesi Mecbur Olan – Günter Grass
Neden susuyorum, epeydir gizliyorum,
Ortada olanı ve savaş oyunlarındaki deneyce
Ölümden kurtulmuş olacak bizlerin
Salt bir dipnot olacağını.
İlk saldırı hakkının gerekçesi,
Boyunduruğu altına aldığı
Ve organizeli alkışa tutturduğu
İran halkını yeryüzünden yok edebilecek,
Geveze birinin hükümranlığı bölgesinde
Bir atom bombasının yapılıyor olması tezi.
Ancak kendime neden yasaklıyorum,
Öteki ülkeyi tam ismiyle söylemeyi,
Yıllardır –eğer sır olsa da-
Büyüyen nükleer bir potansiyeli
Ama konrol dışı olduğunu, çünkü hiçbir tahkike
Tabî olmadığını?
Bu olgunun genel gizlenişinin,
Altındaki benim bu gizleyişimi,
Sıkıntı veren bir yalan
Ve onun baskısı olarak hissediyorum; ki riyayet
Edilmeyince alışılmış ‘Antisemitizm’
Ceza kararı hazır jürinin.
Ama şimdi, eşi ve benzeri olmayan
Cinayet ile cürüm işlemiş,
Ve bazı bazı durdurularak sorgulanan benim ülkem çünkü;
Ve yine gerekirse hamarat bir dudaktan
‘Hakları iadedir bu’ ticari beyanı zikrederek,
Tek bir atom bombasının varlığının ispatlanamadığı yöreyi,
Ya da isterse hedefindeki herşeyi
İçindeki atom başlıklarıyla
Yok edecek denizaltı gemisinden İsrail’e
Bir tane daha gönderilmesi gerektiği lafı
Ve hal böyleyken ispat kudretinin korkusu olsun diye
Söylenmesi mecbur olanı söylüyorum.
Ama neden şimdiye dek sessizdim?
Üzerinde silinmesi hiç mümkün olmayan lekeli
Kökenime inanmış olmamdan
Ve bu yalın söylenmeyen gerçekliğin yasaklılığının
Kendimi bağlı ve bağlı kalacağımı hissettiğim
İsrail ülkesinde beklenebilir olmasındandır.
Neden şimdi söylüyorum,
Son mürekkebim ve yaşlı başımla:
Atom gücü İsrail
Zaten kırılgan dünya barışını tehlikeye sokuyor?
Çükü söylenmesi gerekiyor,
Yarın artık çok geç olabilir;
Çünkü biz – Alman olarak yeterince suçla maznun-
Önceden öngörülebilir ve nedeni belli,
Hiçbir gerekçeyle silinemeyecek bir
Caniliğe taşıyıcı hizmetiyle,
Suç ortağı olabiliriz.
Kabul: Artık sessiz değilim,
Batı’nın ikiyüzlülüğünden
Bıkkınım çünkü; hem de umulur ki,
Çoğu bu suskunluğundan kurtulsun ve
Görünen tehlikenin sorumlusundan
Şiddet kullanmamasını taleb etsin,
Ve aynı zamanda, ısrarla
Sürekli ve sınırsız olarak İsrail’in
Nükleer gücünün ve İran’ın atom üretim yerlerinin
Uluslararası merciilerce izlenmesine
Her iki ülke hükümetlerinden izin verilmesini taleb etsin.
Bu şekilde ancak, İsraillilere ve Filistinlilere,
En önemlisi evham ve kuruntularca zaptedilmiş,
Yan yana düşmanca yaşamaya mecbur edilmiş
O yöredeki herkese
Ve de nihayet bizlere yardımcı olunur.
Emrehan Küey /dunyabilizm.com
