Karanlık Bir Gecede Siyah Bir Taşın Üzerinde Yürüyen Karıncanın Ayak Sesleri

İlahiyat Fakültesi mezunu, alanında hakkını vererek yüksek lisans yapmış, şu anda sosyoloji alanında lisans eğitimine devam eden, Kur’an’ı anlamada kendince çok ciddi emek harcamış, araştırmalarda bulunmuş, bulunmaya da devam eden, hatırı sayılır bir bilgi birikimine sahip ve bütün bunların sonucunda "Kur’an bize yeter." diyecek kadar kendi ifadesiyle kendini aşmış, bağlı olduğu düşünce ekolünü ve yakınsadığı ekolleri İndirilmiş Din, bunun dışındaki tüm İslami ekolleri Uydurulmuş Din olarak tanımlayan, 20 yıllık bir eğitimcilik geçmişi olan bir öğretmen arkadaşım facebook ortamında aşağıdaki resmi ve resme ekli bir sözü paylaşmış.

Önce resmin üzerinde bulunan söze odaklandım doğal olarak. Her ne kadar fikri alt yapısını farklı bir medeniyetten alsa da; ilk bakışta buram buram bilgelik kokan ve insana farklı bir dünyanın kapılarını açan enfes bir söz olduğunu düşündüm.

Sonra bilgece söylenmiş bu sözün Yunan mitolojisinde en güçlü ve en önemli tanrı olan, "Tanrıların ve İnsanların Babası" olarak adlandırılan, Roma inanç sisteminde Jüpiter olarak da bilinen, göklerin, gök gürültülerinin ve şimşeklerin tanrısı olan Zeus’a ait olduğunu gördüm. Üzüldüm. Hem de gerçekten çok üzüldüm. Çünkü "Kur’an bize yeter." diyecek kadar kendi ifadesiyle kendini aşmış bir aklın paylaşımı olmamalıydı böylesine bir söz.

          Buraya kadar yazılanları okuduktan sonra, “Mitolojik bir şahsiyet olan Zeus’un tarafınızdan bu kadar dikkate alınması ve bir makalenin konusu yapılması sizce biraz abartılı değil mi?” şeklinde bir soruyu doğal olarak şahsıma sorabilirsiniz. Bu soruya cevap vermeden önce mitoloji kelimesinin sözlük anlamına bir bakalım.

          Mitoloji sözlükte, “Bir din veya bir halkın kültüründe tanrılar, kahramanlar, evren ve insanın yaratılışına dair tüm sözlü ve yazılı efsane birikiminin ve bu efsanelerin doğuşlarını, anlamlarını yorumlayıp, inceleyen ve sınıflandıran çalışmalar bütünüdür.” şeklinde tanımlanmaktadır. Sanırım bu tanım bile aslında hakikati ortaya koymada yeterlidir diye düşünüyorum. Yıllardır bize Batı Medeniyeti’nin kültürel bir zenginliği olarak yutturulan mitolojinin aslında kelimenin tam anlamı ile UYDURULMUŞ BİR DİN olduğu ne kadar da açık değil mi?

          Gelin sizinle Roma dönemine gidelim ve Hz. İsa (as)’ın göğe yükselişinden sonra hızla yayılan İsevîlik Dini hakkında Roma sarayındaki bir konuşmaya kulak misafiri olalım. 

“ İsevîler görünmeyen bir tanrıda ne buluyorlar ki onu Roma’nın güçlü tanrılarına tercih ediyorlar? İnsan ne şeklini ne de cinsiyetini bilmediği ve doğal olarak da görkemini yansıtacak heykelini yapamadığı bir tanrıya nasıl tapabilir? Eğer taptıkları bu tanrı gerçekten güçlü ve kuvvetli olsaydı ona tapanlar bu kadar zayıf ve aciz olmazdı. Bu tanrı kendi peygamberini bile savunamadı. Bir avuç Yahudi onun peygamberini çarmıha gerdi. Muktedir Jüpiter’in (Zeus) haşmet ve görkemi bunların tanrısının zayıflığı ve acizliği ile karşılaştırılabilir mi? ”

     Gördüğünüz gibi, kelimenin tam anlamı ile bir din olan mitolojide bizlere zararsız bir kültürel figür olarak yutturulmaya çalışılan Zeus ya da Roma’daki adıyla Jüpiter Kur’an’ın ifadesiyle ilahlardan bir ilâhtır.

     At izinin it izine karıştığı bu çağda istisnaî durumlar hariç artık söylenen sözün doğruluğuna ve yanlışlığına değil de sözü kimin söylediğine bakmak zorundayız. Çünkü fütursuzca bir bilgi kirliliğinin yaşandığı bu çağda söylenilen söz, maalesef sözü söyleyene göre anlam ifade ediyor. Bu bakış açısıyla aşağıdaki sözlere bir göz atalım.

İki Cihan’ın Güneşi Sevgili Peygamber Efendimiz (sav) şöyle buyurmaktadırlar.

“Şirk, ümmetimin içinde zifiri karanlık bir gecede siyah bir taşın üzerinde yürüyen karıncanın ayak seslerinden daha gizlidir” (İbn-i Mace : 2-1406)

"Tanrıların ve İnsanların Babası" olarak adlandırılan, Roma inanç sisteminde Jüpiter olarak da bilinen, göklerin, gök gürültülerinin ve şimşeklerin tanrısı olan Zeus da şöyle der.

“Kendini yontmayı unutma. Kendi kabuğunu kendin soyabilirsin, kendi özgürlüğünü kendin dışarı çıkartabilirsin. İnsan biraz da kendi emeğidir.”

         Hayat, cüz-î irade ölçüsünde tercihlerden ibarettir. Şimdi yukarıda verilen sözlere mi bakalım yoksa sözlerin sahiplerine mi? Buyurun tercihinizi yapın.

Yapmış olduğunuz, yapıyor olduğunuz ve yapacağınız tercihlerin doğru mu yoksa yanlış mı olduğu tanrıların tanrısı Zeus'un huzurunda değil, Yüce Kitabımız Kuran-ı Kerim’de Tek Güç, Tek Kudret, Her şeyin Sahibi ve Yaratıcısı olarak tanıtılan Allah (c.c) Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri’nin huzurunda ortaya çıkacak.